GÖLGENİN ARDINDAN
Gittiğin günden beri
sözlerim seni anar,
her harf bir usulca titreyen yaprak,
her cümle bir rüzgâr gibi dolaşır boş odanda.
Ruhum peşinden gelir,
adımlarım sessiz,
yollar eğilir önüne,
taşlar bile hatırlar ayak sesini.
Daima izler seni
gecelerin koyu aynasında,
bir yıldızın çekiminde kaybolan
sessiz bir fısıltı gibi.
Ve bilirim:
Seven, en kalabalık şehirde bile
yalnız kalır,
gözleri hep sana dönük,
her gece bir sen, bir ben, bir hasret.
Yücel ÖZKÜ
09 Mart 2026/06:01
Kayıt Tarihi : 20.03.2026 17:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!