Perde Şiiri - Yücel Özkü

PERDE
Bir ışık sönerken başlar hakikat,
sessizliğe açılır son kapı içten.
Dünya dediğin bir gölge misali,
çekilir kulun üstünden yavaşça.

Ne taş kalır ne de zamanın izi,
bir rüzgâr siler adını ufuktan.
Kalbin yükü bırakır kendini,
sonsuzluğa düşer bir damla nurdan.

Sözler susar, harfler geri çekilir,
anlam çözülür görünmez bir sırda.
Ben dediğin ne varsa erir gider,
bir tek O kalır, kalanın dışında.

Ve yol biter sandığın yerde başlar,
ne başlangıç kalır ne de son artık.
Bir varlık kapanır, bir hakikat açılır,
ölüm dediğin… perdeymiş sadece.

Yücel ÖZKÜ
30 Nisan 2026/08:01