Düşünceler denizinde boğulurken
Uzattın ellerini
Her zaman zariftin
Her zaman aşk dolu
Boğazımda Düğümlenen hickirigi
Siliverdin hayat öpücüğüyle
Kendimi tanımaya başladığımdan beri
Hep hissettim bir şeyin eksikliğini
İsim koyamadım hasretime
Yüzünü bilmeden elini tutmadan
Hayal ettim, sevdim seni.....
Yorgun gün kaybolduğunda
Ve kadife gece yeryüzünü kaplayacak,
Uzaktaki ışığın yıldızlarını bulacağım,
Evrenin kenarında parıldayan.
Uzak, bir kereden fazla söylendi
Mutlu olmak nedir dersen
Bir demli çay bir dumanım
Boşvermişim tüm evrene
Bir sigaram bir de çayım
Aşkla meşkle olmaz işim
Peruğunu çıkar
ve makyajını sil
gösteri bitti.
Eşsizdin, ama...
Aslında hiç var olmadın.
benim seni görmek istediğim o kalabalığın
kal-u beladan yeryüzüne inip
ete kemiğe büründüğümde
sen vardın içimde
ezelden gönlüme kazınmış
Ademle Havvadan banane
onlar birbirine yazılmış
Kimse seni anlamıyorsa
Yol alacaksın
Yeni ufuklar yeni bir hayat
Arkana bakmayacaksın
Kimse seni anlamıyorsa
Mevsim sonbahar diyorlar
Hüzün ve yaprak dökümü...
Anlayamıyorum insanları
Bende mevsim her daim bahar
İçimde açmış bir gonca gül var...
Onun hatırına rengarenk çiçekler
Konyaya geldim seyda’ya
El öpüp dua almaya
Boş gönlümü doldurmaya
Konyaya seyda’ya geldim
Bilmez idim ben ilimi
Gidiyorum birtanem
Aşkın yüreğimde
Senin için dünyayı yakacak kadar
Gözü kara ben
Yenildim , gidiyorum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!