Wolf Son Şiirleri - Şair Wolf Son

bil ki bedenlerimiz değil
önce hayallerimiz ölür
ne ağladığımız geceleri anımsarız
ne tutkuyla seviştiğimizi
sadece nefes almak olur yaşamak
hayallerimiz ölür

Güneşin kavurduğu bir bozkırda,
dudaklarım çatlamışken rastladığım
Avuçlarımı daldırdığım o berrak,
o ürperten serin kaynak...
Toprağın derininden süzülüp gelen,

çıldırıyorum galiba
herşeyi kırmak,
parçalamak geçiyor içimden
kendimi bile

çıldırıyorum galiba

Parça parça topluyorum dağılmış benliğimi,
Sanki dünyayı yeni baştan keşfediyorum.
Kainatın gizli kalmış sırları bir bir dökülüyor avuçlarıma; İlk defa bakıyormuşum gibi bu uyanışa...
İlk kez tanıyorum baharı, çiçeği, böceği
Ve en çok da...
seni.

deliyim ben
Zincirlerle zapt edilemeyecek kadar çılgın
senin gözlerin var ya
baktım...
aklımı kaçırdım
ayaklarım yere basmıyor

Uzun yıllar sonra
İçim içime sığmıyor
Tarifi imkansız bir anda
Aşkı tanıdım
Beni kendine öyle yaklaştırdın ki
Seni ben sandım

Canlı cenazeler kaldırdım yüreğimden.
Kürek kürek toprak atiim
Yalanlarının üzerine
Hiçbirine Fatiha okumadım
Hakedeni hakettiği yere koydum
Yüreğimdeki cehennem har.

Cehennemde açan bir çiçekmiydi nefret
zakkum tadında bir hismi yoksa?
.........

sevgiyle bakmak isterken sana
sadist duygularla doluyor içim

Küçük bir kristal kalbi vardı hayatın,
Soğuk semalardan düşerken yeryüzüne.
Sessizliğin bestesini yapardı her zerrem,
Ta ki o titrek alevi görene dek...
Mum yanıyor, bir davet gibi karanlığın kalbinde,
Ben ise üşüyen bir rüyanın son nefesiyim.

Hiç kimsenin bilmediği bir yolda yürüyorum. .
Her gördüğüm yüz diğerinin dejavusu...
Yabancısı olduğum bu insanların
beni anlamasını beklemiyorum...
Benim hakkımdaki zanları
olumsuz düşünceleri beni bağlamaz...