Wolf Son Şiirleri - Şair Wolf Son

Eski defterleri kapattım artık,
Yorgun anıları bıraktım kuytularda.
Geçmişin yükünü sırtımdan indirip,
Yeni bir nefes gibi açıyorum ak sayfaları.

Tertemiz bir başlangıç,

Riyakarlara alıstım
Dost darbelerine bile
Hayat değil beni zorlayan
Ben ölsemde gam yemem
Beni vuran sensiz olmak

Seni boş yere kırdım
Artık bunu anladım
Bu vicdan azabıyla
Çok geceler ağladım

Kaybetmek korkusunu

"Kelimeler ruhları birbirine bağlayan köprüler kuruyordu..."

Ve biz o köprünün tam ortasında,
Zamanın ve mekanın silindiği
o puslu noktada karşılaşıyorduk.
Her harf, parmak uçlarımın

Bir rüzgar esiyor, adı sen olmayan,
Odalar dilsiz, duvarlar darmadağın.
Zaman, geçmemeye yeminli bir gardiyan,
Sesin çekilmiş sokaklarından bu kentin;
Yokluğun bir sızı, ta iliklerimde.

bütün gece kar yağdı...
fırtına sırasında uçuşan kar taneleri
Yere düşmek istemedi...
Penceremde daireler çiziyorlar...
ağaçların dalları uykulu bir şekilde Dans ediyorlar
kar taneleriyle....

Pekala,
ikimizde susalım susalım,
Göz göze sessiz olalım.
Ateşin yanında sessizce oturalım,

Dökülen yapraklara inat
Hala dimdik ayaktayım
Köküm çok derinlerde
hayata sımsıkı bağlıyım

Kavuşulmayan sevdalara inat

Gel dedin kapandım ayaklarına
Yıllar var katlandım yalanlarına
Bunca kötülüğü insanlığına
Nasıl sığdırdınki aklım almıyor

Heyecan kalmadı artık aşk bitti

aklım başımda değil
boğulmuşum karanlığın içinde
bir çıkar yol,bir tutar dal arıyorum
aklım başımda değil ki bulamıyorum

aklım başımda değil