Wolf Son Şiirleri - Şair Wolf Son

" bir zamanlar bendim
Şimdi tamamıyla sen oldum "


bir (in) in içinde h/iç oldum
tek başına sıfır kadar anlam/sızım.....

bil ki bedenlerimiz değil
önce hayallerimiz ölür
ne ağladığımız geceleri anımsarız
ne tutkuyla seviştiğimizi
sadece nefes almak olur yaşamak
hayallerimiz ölür

Güneşin kavurduğu bir bozkırda,
dudaklarım çatlamışken rastladığım
Avuçlarımı daldırdığım o berrak,
o ürperten serin kaynak...
Toprağın derininden süzülüp gelen,

Belki sevseydin beni
Unutacaktim gulmeyi
Sende vuracaktin darbeni
Dugumlenecekti belki icimdeki hevesler
Paylaşmayalım askı böyle daha güzel

Seni düşündüm bu gece
Çöl ortasında vaha bulmuş bedevi gibi
Sevinçle doldu içim
Umutlarım tazelendi saha kalktı
Bu gece penceremde
Peri kızları vardı.....

tadı tuzu olnayan günlerdeyim
Sitemlerim dağ gibi
gündüzün geceden farkı yok artık
meyve vermeyen dallarım kurudu
bir efsun, bir sihir gerek
yada yeni bir ben

Sen benim limanımsın.
Gemim yanaştı...
Artık tek başına sefere çıkmayacak.
Bitmek bilmeyen bir yalnızlık vardı
çaresizlik günlerimde
Ama şimdi geçtiler.

sen benim olmalıydın
benimle olmalıydın
her elimi uzattığımda dokunabilmeliydim
parmaklarım yansada
aşkın en koyusunu yaşarken
çılgınca sevişebilmeliydi ruhlarımız

Dokun bana,
Sadece parmak uçlarınla değil,
ruhunla...
Öyle bir dokun ki,
en derinlerimde hissetmeliyim o ürpermeyi;
Yansın tüm benliğim,

geceden çok korkarım
o zifiri karanlıktan
ve içinde sakladığı günahlardan
içim ürperir bir an
sığınacak birini ararım