kal-u beladan yeryüzüne inip
ete kemiğe büründüğümde
sen vardın içimde
ezelden gönlüme kazınmış
Ademle Havvadan banane
onlar birbirine yazılmış
Kimse seni anlamıyorsa
Yol alacaksın
Yeni ufuklar yeni bir hayat
Arkana bakmayacaksın
Kimse seni anlamıyorsa
Konyaya geldim seyda’ya
El öpüp dua almaya
Boş gönlümü doldurmaya
Konyaya seyda’ya geldim
Bilmez idim ben ilimi
Gidiyorum birtanem
Aşkın yüreğimde
Senin için dünyayı yakacak kadar
Gözü kara ben
Yenildim , gidiyorum...
Oynama
Çek ellerini dünyamdan
Sen kendini eğlendiriyorsun besbelli
Oyuncak değilim ben
Kırılıp incinecek bir kalbim var
Yada çok ama çok sevecek,
Seninle sonsuz bir yaşam düşlerken
Ayrılığa giden yol bana kaldı
Çiçeği böceği sana verince
Yaprağı dökülmüş güz bana kaldı
Hergün vuslat için taviz verirken
Bana ismimi sormayın,
çünkü harflerim artık birbirine yabancı,
Yüzümdeki bu çizgileri ben de tanımıyorum,
aynalarla aramda bir sis.
İçimde anlayamadığım,
ucu bucağı olmayan devasa bir coğrafya var;
Hatırlarmısın ilk karşılaştığımız günü
Seni görünce sanki yildırım çarpmıştı beni
Sen birşey sormuştun,
Ben aptal aptal yüzüne bakmıştım
O gece ayaktaydım hiç uyumamıştım
" bir zamanlar bendim
Şimdi tamamıyla sen oldum "
Aynalar bile
Beni yansıtmıyor artık
Nereye baksam ben
Hayırdır İnşallah bir rüya gördüm
sakallı dededen bir ihtar aldım
hesap yakın dedi şaşırdım kaldım
gülüyorum ağlanacak halime
defteri kalemi elime aldım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!