Wolf Son Şiirleri - Şair Wolf Son

Riyakarlara alıştım
Dost darbelerine bile
Hayat değil ki beni zorlayan
Ben ölsem de gam yemem
Beni vuran sensiz olmak.....
Sitemlerim imkansız aşklara

Aşk dedikleri şey
Peşin kaybedilen bir savaştı...
Kazanılması mümkün olmayan
tarih yalan söylemez..,tarih şahitti
Kerem yandı
Ferhat öldü

Kapımı çalma, artık arkasında yaşamıyorum.
Geriye sadece adımlarımızın yankıları kaldı
şimdi daha sessiz odalar...
Evet, bazen, belki rüyalarda, belki uyanık,
hayalet bir, aşk dolaşır.. senin ve benim bıraktığımız..
, akşamları gün battığında,

sana bu sitemlerim
anlamadın sevgimi
sandın geçici bir şey
göstermedin ilgini
ne yapmam gerek söyle
aşkımı ispat için ?

Bana ismimi sormayın,
çünkü harflerim artık birbirine yabancı,
Yüzümdeki bu çizgileri ben de tanımıyorum,
aynalarla aramda bir sis.
İçimde anlayamadığım,
ucu bucağı olmayan devasa bir coğrafya var;

sensiz karanlık bir gecedeyim yine
bakmayın ay ışığının denizde dansetmesine
karanlık diyorum...
zifiri...
mum ışığı kadar olsun
razıyım ışığına...

Kendi yangınını küle çevirip rüzgara savurmuştu,
Dünyanın tüm dertlerini kendine vatan eylemişti.
Yüzünde çizgilerden bir coğrafya,
ruhunda dipsiz bir kuyu,
O, kendi ömrünü
başkalarının eşiğinde harcayan bir yabancıydı.

evvel zaman içinde
yedi kat göklerin bir yerinde
kalu belada
sayısız insan ruhu içinde
yalnızım...............

Ta iliklerimde anlatamadığım duygular,
Kendimi paralıyorum tarifi yok.
Pişmanlık mı desem, isyan mı desem?
Kararsız yürüyorum.
Bir ses, bir melodi geliyor uzaklardan usulca;
"Yaz dostum," diyor.

Kuşatıldı kalbim,
ağır bir bozgun bu,
Sancısı içimde, dumanı gizli...
Dağıldım,
sanki kırık bir aynanın bin parçasıyım,
Eğilip toplamadım,