Allah De Gönül Allah De
Fani dünyaya aldanma sakın,
Unutma ki ölüm insana yakın.
Gelsin diline o nurlu akın,
Allah de gönül, Allah de.
Ahir zaman fitnesi sarmış her yanı,
Doğruyu yanlıştan ayıran hani?
Şerlerin elinden koru bu canı,
Nefse uyup ulu Allah şaşırtmasın.
Nefis süslü gösterir batıl yolları,
Gözünü açtığın ilk günden beri,
Seninle ağlayıp, seninle gülen.
Cennetle müjdeli kutsal değeri,
Dünyaya değişmez bir anne kalbi.
Geceler boyu hiç kırpmaz gözünü,
Ana Baba Hakkı
Hak Teâlâ emreder Kur'an içinde,
Ömrünü geçir sen edep içinde,
Rıza arar isen her bir işinde,
Ana babana hiç öf bile deme,
Mutfağın sıcaklığı hâlâ duruyor
Çaydanlığın sesi kulaklarımda
“Yedin mi oğlum?” diye soruyorsun
O tek ses yeter dünyalarıma
Arafat mübarek dağdır, rahmet iner tepesine,
Hacılar toplanır orda, gözyaşı döker dizine.
“Yok mu affedecek kulun?” diye yalvarır Rabbine,
Arafat günü kabul var, dönen kul çıkar günahına.
Gönül tahtı yandı aşkın nârıyla,
Yola çıktık bugün sabır kârıyla,
Eridik vahdette vuslat yârıyla,
Gözyaşı sel oldu sultanımıza.
Aşkınla yanar bu dertli gönül,
Hasretin kalbimde sönmeyen kömür,
Yolunda feda olsun koskoca bu ömür,
Sana feda olsun bu dertli gönül.
Senden gayrısını görmez bu gözüm,
Asırlar var aramızda, yol uzak,
Dünya bize sanki hileli tuzak.
Gözümde yaşlarla kalmışım mahzun,
Rasul’ün nurundan ayrı kaldım ben.
Gül yüzünü görmek nasip olmadı,
Sensiz kaldım ey canımın sultanı
Gönlüm yanar hasretinle her anı
Medine kokar gelir yadın bana
Dökülür gözümden yaşlar ummanı
Adın anılsa titrer bütün zerrem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!