Bizim köylere bahar bir başka gelir,
Toprak, güneşin gülüşünü görsün yeter ki!
Önce tebessüm eder,
Ardından kahkahalara boğar seni.
Kuş uykusundadır çiçekler...
Bir ses bıraktın içime
yarım kalan bir kelime gibi
ne başı var,
ne sonu.
Sana uzanan yollar
Samimiyeti olmayan bir selamı versen ne olur,
Boş sözler caddeleri kirleten çöpler gibidir,
Savrulur durur zihinlerin bilinmezliklerinde,
Bekler durursun bir rüzgâr alıp götürsün diye.
Söylenmiş ama hissedilmemiş her kelime,
Boş ver sigarayı,
Ben sana siirler yazayım,
Siirler yangınları dörtnala geçer.
Boş ver hüzünleri,
Ben senin ellerini tutayım,
Böyle geçti zaman,
Geceler iİmek ilmek sabah oldu.
Zemheri, ayrılıktı, hüzündü, soğuktu,
Puslu gözlerinde güneşi aradım...
Yaz yine gelmedi.
Meğer böyle gerekmiş…
Birinin gelmemesi,
bir sözün tutulmaması,
bir kalbin tam açılmaması…
Hepsi yerli yerindeymiş aslında.
Yalnızlığımın bile.
Hüzünlerin yüreğimde…
Nerede seni ilk gördüğüm,
o perdesiz pencere?
Suları mı kesildi
omuzlarında güğüm taşıdığın çeşmenin?
Neredesin?
Seni bekler dururum...
Bir his deler yüreğimi.
Kimin ağıtı parçalamış içimi?
Kimin gözyaşı ıslatmış ellerimi?
Bayram Sabahı
Ovuşturarak gözlerini, ışığa doğru yürüdü.
Kapının boğuk sesi duyuldu hafiften.
Bayram namazı kılmak için,
Hızlı hızlı yürüyen son adamdı, yolun sonunda görünen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!