Seyrani Göl Şiirleri - Şair Seyrani Göl

Gözlerinde hangi mevsim var,
soramadım...
bakışın saklı bir bahçeydi.
Bir bahar yeşerdi içimde,
yağmur yağarken dünyama.
Sadece ıslanmayı bekledim.

Gözlerine baktığımda,
sanki gökyüzü bana gülümsüyor,
yıldızlar, kulağıma saklı bir sır fısıldıyor.

İçimde sessizce açan
bir bahar uyanıyor.

Sana baktıkça
göğsümde bir kıvılcım yanıyor.
Zaman, gözlerimden içeri süzülüyor,
bir su gibi
sessizce çoğalıyor içimde.

Yoruldum…
Koştum, çabaladım,
kapılar çaldım
ve hepsi yüzüme kapandı bir bir.

Artık anladım:

Sana ihtiyacım var benim,
Kalbinin içinde usulca yer bulmaya.
Kalabalıkların ortasında bile
Bir çift gözde "evim" olabilmeye.

Sana ihtiyacım var,

Sana ihtiyacım var sanıyordum
Oysa insan,
bazen bir başkasını değil,
kendi içindeki yıkıntıyı onarmak çin bir yüz arıyormuş.
Meğer "sen" dediğim şey,
eksikliğime verdiğim en güzel admış.

seni ilk gördüğüm akşam
semanın mor bir sükuta gömüldüğü andı
şehir
yorgun kuşları kararan ufuklara bırakıyor
sokaklar
ıslak bir hülya gibi uzuyordu gecenin içine

Gönlümdeki kelebekleri uçurdum,
Sessizliğin en derin yerinde adını duydum.
Mevsimsiz açan çiçekler gibi soldum,
Sana söyleyemediğim hislerim var benim.

Geceleri hayaline yaslanıp uyurdum,

Masalların yalan olduğunu geç anladım,
Aslında güneşlerden başına taç yapacaktım,
Ansızın yağmur yağdı,
Gökkuşağının renklerine aldandım.

O dağ senin, bu dağ benim,

Ben hep başladığım yerden yürüdüm,
her adımda sana çıktığını sandığım yollar,
kendi içime kıvrılmış meğerse.

Seninle kurduğum düşler
beni bana bırakmış,