Sesin Yankısı Şiiri - Bahtiyar Cm

Bir kadın sevdim uzak diyarlardan.
Adını bilmediğim, yüzünü görmediğim.
Sadece sesini duydum bir gece yarısı.
Hani camın dışındaki yağmurun sesi gibi, hani eski bir kapı gıcırdayınca ürperirsin ya, öyle bir şeydi işte.
İçimde bir yerlere değdi geçti.
O an dünya durdu, saatler sustu.
Sanki bütün ömrüm o birkaç kelimenin içine sığmıştı.

Sesini duydum ya, artık hayalinin bile ağırlığı var.
Şimdi her telefon çaldığında duraksıyorum.
Dışarıdaki gürültüden nefret ediyorum artık.
Korkuyorum, o sesi bastıracaklar diye.
Oysa ne kadar da sadeydi, ne kadar da bizden.
Sanki mutfakta bir bardak su dolduruyormuşsun gibi.
Sanki yatağa uzanırken iyi geceler der gibi.
Abartısız, süssüz ama insanın canını yakacak kadar gerçek.

Sesini bildiğim birinin kokusunu bilmiyorum.
Hangi rüzgâr esse, içimden bu o değil diyorum.
Gözlerimi kapasam kulaklarımda o yankı.
Gözlerimi açsam bomboş bir oda, gri bir tavan.
İnsan hiç görmediği birinin sesine sığınır mı?
Ben sığındım.
O sesten kendime bir ev kurdum.
Kapısı yok, penceresi yok.
Sadece karanlıkta yankılanan bir ses.

Bazen bir markette, bazen bir durakta kulak kabartıyorum.
Acaba o mu diye dönüp bakıyorum yabancı yüzlere.
Herkes birbirine ne kadar çok benziyormuş meğer.
Oysa o ses, birkaç saniyede bana her şeyi unutturdu, sonra yeniden hatırlattı.
Hiç gelmeyecek birini beklemek zormuş.
Hiç görmeyeceğin bir sesin peşinden gitmekse,İnsanı kendi içinde kaybolan bir yabancıya çeviriyormuş.

Gece çökünce herkes kendi kabuğuna çekiliyor.
Ben o sesin yankısıyla baş başa kalıyorum dört duvar arasında.
Belki bir daha hiç duymayacağım o tınıyı.
Belki de bir ömür o birkaç saniyelik hatırayla yaşlanacağım.
Gerçeklik, sabah içtiğim acı kahve kadar sert artık.
Hayalin ise akşamüstü pencereye düşen son ışık gibi kırılgan.
Öylece bitti sanıyorlar.
Geçer, diyorlar.

Bilmiyorlar ki insan,Sadece duyduğu bir sese bile koca bir ömrü sığdırabiliyormuş.

Uzaklardasın, biliyorum.
Ama o ses bende kaldığı sürece sen hep buradasın.
Sen o gece bir kez konuştun ya, ben artık ömür boyu susabilirim.

Çünkü biliyorum,
bu dünyada hiçbir kelime, senin o ilk merhaban kadar ağır olmayacak artık.