İç Sesin Yankısı Şiiri - Yücel Özkü

İÇ SESİN YANKISI
Kimi vakit dilim kilitlenir ansızın,
Kimi vakit içimde çoğalır sesler,
Yüzüm sükûnetle örtülür dışarıdan,
İçimde fırtınalar yer değiştirir.

Neden tutulur dil en dolu anda,
Neden kalem varır kalbin önüne,
Neden en çok yazarken anlaşılır insan,
Söyleyemezken kendini yüz yüze?

Çünkü söz çoğu zaman eksik kalır,
Bakış yetmez, ses yorgun düşer,
İnsan dediğin o girift hâli
Ancak kendi içinde çözer.

Bir gün susuşlar da yorulur elbet,
İçte biriken kendine yol bulur,
İnsan, en derin yerinden konuştuğunda
Kendi hakikatine dokunur.

Yücel ÖZKÜ
26 Nisan 2026/06:25