Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Senli masalların yataklarındayım, aylardan Eylül
Asi bir infilak var tenimde, dudağımda bir gül
Dokun bulut yüreğime, asırlardır yağmur yüklüyüm
Kanamalı bir düşsün ah, can çekişiyor cümlelerim

Düğümlü kelimeler biriktirdim sana, çöz ellerinle

Ne zaman yokluğunun imkânsızlığına koşsam bir yığın umutsuzluk karşılar beni
Ne zaman yüreğinin sözcüklerine el atsam ihtiraslarının labirentleri sarar beni
Ne zaman asi yüreğinin fırtınalarına yakalansam bir yılkı atı üzerinden atar beni
Ne zaman gelsem kapını çalmaya mağrur kelebek, hep vahşi tabiatın ağırlar beni...

Günlerdir sana rastlamayı umarak dolaştım bu garip yerkürede. Gözyaşlarının denizine dalarak sevgilerden saraylar yaptım sana. Hep ben konuştum, ben sevdim, ben özledim. Bazen de seninle yer değiştirerek anlamaya çalıştım seni. Kırılgan sözcüklerle bezeliyken yüreğin mühürlü dudaklarına bile haram ettin sevmeleri. Korkular sarmış bedenini kelebek, ne yapsan bitmeyecek. Sen korktukça bu yürek seni bir masal diyarında hep özleyecek, özleyecek, özleyecek.

Ateşin dudaklarına sevdalandım ben, adı sonbahar
Ölmek için bahanem çok, uzaklardaymış ah bahar
Raflarımda aşkın tozları var, unutulmuş mektuplar
Tecrit tükenişlerdeyim, üşüyor gövdem sarsana yar.

Tedavülden kalkan aşklara beledim uykusuzluğumu

Özlemin yapraklarını aşındırırken günler
Yüreklerinde kurgulu tafralarla öpüşüyor
Dönence vakitlerinde sevgililer
Nefes dil ararken dudağa

Sen gelince güzelim, içimin karanlığı aydınlanır.
İnce bir sızı gibi kaplarsın şu yalnız bedenimi.
Çünkü sesin, daralınca tutunduğum bir dayanaktır,
Önüme her öğün konan azığı bile görmez gözüm.

Hüzünlü çehreme aldanıp gözyaşını dökme içerime. Yazmaya kalksam, hüznümü anlatmaya kalksam boşalmaz içim, tükenmez kalemim. Yitik bozkırlar düşer gözlerimin önüne. O bilinmez rüyalarda, yalnızlığımın buğulu suretlerini seyrediyorum. Gecemin düşleri arsız, nereye adım atsam balçık, nereye yürüsem ıssız.

Siyah Afrika’da açmıştı yaşama gözlerini minik Abi Tako
Kıvır kıvır saçları, tanımsız bir saflık vardı çocuk yüzünde
Geceler korkuyla inerdi Guinea-Bissau’ya, karanlıktı evleri
Annesinin sırtında dolaşırdı Afrika’nın çorak, gizemli çöllerini
Minicik avuçlarıyla kuru memeye saldırdı günlerce Abi Tako
Susuz topraklarda, silah sesleriyle irkilirdi, yumunca gözlerini.

/Ölgün bir zaman düşünüşü içimde
Yürüdükçe özlemine, taşınıyorum yüreğine/


Çökük avurtlarımı teğet geçiyor rüzgâr
Yaşamın salkımında çürük bir taneyim

Bir aldanışın tükenmişlikleriyle
Mazide kalan sevgi gülücüğüyle
Sonsuz acıların kuyusunda adam
Halatı çürümüş karanlık bir kuyuda
Yarınlarının merdivenlerini arıyor

Gölgenin çekirdeğinde soyunuyor tırtıl
Yaşamın yaprağında kılcal şehirler uyuyor
Kendi dam/arını arıyor üşümüş bir adam
Bir kadın geceyi saklamış göğüslerine
Zehir zemberek bir acının ölüsü dudakta
Zoraki devinimler var yaşam çemberinde

Akşamın grileşen sesine kapılıp
Sesine yürümek vardı şimdi
Sevginin pervazlarına tutunarak
Adını sarı denizlere serpmek vardı
Sellerin getirdiği yorgun millerle
Dalgaların sürüklediği köpüklerle