Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Sevdan tırmaladı yüreğimi, yeniden dirilttin beni
Kırılıp düştüğüm yerlerden kaldırdın şu bedenimi.
Gözlerinin girdaplarında ışığa çıktı batık şehirler
Binlerce siyah inci kaplayıverdi kutsal denizlerimi.

Gece gibi siyah gözlerine tutunarak iliştim yanına. Hayata, sevgiye ve aldanışa dair kaldırılan kadehlerin ıslattığı dudakları ıpıslak, üzerine örttüğü şal gece sefası kokular saçıyordu içerime. Tutukluydu, sonsuza dek taşımayacağı kelepçeyi okşuyordu elleriyle. Mırıltıyı andıran sözcüklerinden sevgi kartları yapıp yapıp yüreğime açıyordu. Hayata küskün duruşlarına içten içe sövüyor, hükümlü yüreğinin özgürlüğünü bekliyordu.

Ölüm mırıltılarını yükseltirken gecenin kollarında
Bir kedi gibi sokulursun gizemli rüyalarıma sen
Esip geçersin, başım döner kokundan, duman olurum
Uzak şehirlerin ürpertisi sarar yalnız rıhtımlarımı.

İçime çekiyorum bütün denizlerini. Zamanın çözümsüzlüklerinde cesaretsizliğim bir gölge gibi gelir peşimden ve bu zamanın engebeli patikasından geçerken masal devleri keserler yolumu. Sen, ulaşılmazlıkların coğrafyasında bir aşk rüyasını anlatıp yorumlar istiyorsun benden. Benim tabirlerime kahkahalarla gülüyor, kırgın intizarlarıma kulak asmıyorsun.

Kirpiğimde ezgin sükût, düşlerimde yaylı fayton
Hangi sevda şu ürkünç ve solgun yüzümü ağartır!
Aşka müptela ruhumda kırılmış aynaların kesiği
Kızların belinde kurdele bağıymış nicedir umut
Ben toy sesimin kayıp baharlarına yürüyorum

Ruhumuzun son deminde hüznün giysilerini üzerimizden çıkaralım
Sevinçler ekelim ovalara, maviş yelkenlilerle kuş sürülerine karışalım
Özlemlerin külünü denizlere serpelim, gökyüzüne salıncaklar kuralım
Sokul yangınıma yar, közü sönmeyen aşklarla yeni baharları karşılayalım

Zor bir sorunun düşünüşleriyle kanar içimiz yar, dökmeden dinle suskularımı. İstersen kollarımdan çivile, dağlardan çığlar indir, bin bir yerimden parçala. Gözlerine her inişinde yaşların, beni bu dünyadan terki diyar eyler. Bilmelisin ki, nefesinin kutsal esintisiyle bu yürek inadına yaşar. Sensizlik ölümse, özlemin zulümse yürek sızım, neden bu koca çınar varlığının sırılsıklam mevsimlerinde kan ağlar?

Kaçınılmaz özlemlerin çelişkili kürelerine bakınca
Anlamsız başkaldırılarla geçiştiririz öğünlerimizi

köpüklü gemiler geçiyor gözlerimin önünden
anlam delirmiş kendi küpeştesinde
yanık türkülerin ezberi dillerimde
kendini taşıyamayan insan kalabalığında
gün yeniden doğuyor şafak bakışıyla
parmağımda kangren bir tetik hayat

Hüzünlü bir yıldız düştü şimdi mavi sularımın kutsal ve mağrur koyaklarına
Gözlerin şirinim, yüreğin labirentim, üşümüş ellerin avuçlarımdaki terim olsun
Seninle kuruluyorum katıksız bir şölenin hayal olduğu görkemli sofralarına
Sevdamız bir tanem, kutsal bir tasta kıyametten sonra tüm sevgisizlere sunulsun

Gecenin koyaklarında günlerdir gözümdeki perdelere aldırmadan ışığına sözcükler indiriyorum. Sevdanın yakan suretlerini defalarca harmanlayıp sandal yüreğinde bitimsiz gezintilere çıkıyorum. Bütünden koparılan ve hızla, iştahla yutulan ekmekler gibi katıksız bir şölenin sofralarıyla yeniden kuruluyorum, lokmaların hayal olduğu anılara. Gecemin mağrur hüzünler zemherisinde üşüyorum şimdi, bir sancının tam ortasında.

Çalkantılı ve karanlık bir denizde mavi gülüşlerle birbirimizi bulduk biz
Geçtiğimiz tüm asma köprülerde aşk ayinlerine katıldık, büyüdü sevgimiz
Kapsül yalnızlığımızın duraklarında zirvelerde otak kurdu sevişmelerimiz
Korsan gülüşlü aşklarla büyüdük, masalsız uykuların ülkesinde serpildik.

Sana teyellenmiş sevdalar biriktirdim
Sonra bir şiir yazıp küllerime serptim
Erken kucakladım emsalsiz sevinçleri
Temmuz uykusuzluğuma beleyip seni
En umarsız anlarıma adını maskeledim

Sulu sepken bir düşünüş var ömrümün çatısında
Su içerken kurumuş yapraklar, ben boğuluyorum
İmlasız mektuplar çoğalıyor ruhumun kutusunda
Yanık sesli türkülerin mızrabıyla aşkı çağırıyorum

Kalabalık tezgâhlarda curcuna, tüm yüreklerde elem