Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Güne sevdalı gözlerle bakar ay çiçekleri
Takılırlar güneşin o yakıcı halkalarına
Sarı güneş çiçekleri büyürler durmadan
Gece nöbete durunca bükerler boyunlarını.

Durmaksızın dönen zaman dairelerinde, zikzaklı yollardan geçip, sarp dağların yalçın zirvelerine tırmanmayı istersin kendinle uzlaştığın anlarda. Yorgun gönlünün kilometrelerini aşıp, yolları sabırla çiğneyerek seni saracak mekanlara koşarak gidersin.

Umut kuyularımdan boş çıkıyor kovalar,
Sarı sarı topraklar dağılıyor elimde
Gecelerde rüyalarım sensiz bitiyor
Pembe düşlerim savruluyor şimdilerde.

Parçalanmış dost köprülerim deli kız,

İzli mermiler gibi işledin yüreğime
İki göktaşı gibi düştük yerküreye,
İki sevişmen, iki delişmen insanca
Enine akan ırmaklarca coştuk gün ortası.

Sen ki, inerken çıkrıksız bakraç gibi

Biz ki; zaman zaman bu dünyadan bunalmış iki gezgin gibi her gün yeniden çıkarız labirentlerimizden
Sessiz göz yaşlarımızla ormanları besler, gönlümüzü verdiğimiz nilüferleri sermaye yaparız şiirlerimize
Elmalarımızı çalar büyücüler, bir kuğunun kanatlarına tutunarak çocukların gülüştüğü kentler ararız
Ölüm, yaşanmamış kırmızı bir temmuzdur, külümüzü savurmaya hazır bir eylül dolanır başımızda.

Hayatımızın yuvarlak taşında gerdan kırar, göbek atarız utangaç gülümseyişlerle. Sokaklarda ceylan sürüleri, pusularda çakal gölgeleri ile milyon senedir döner bu dünya. Dal dal, gürül gürül, mevsim mevsim büyüyüşlerimizin ve kayboluşlarımızın umarsızlığında çalınır yaşamın garip tamtamları. Tırnağı her yerinden kırılmış, binlerce kadeh şuursuzca gırtlaklardan dökülmüş ve ar çivisi sökülmüştür bu hayatın.

Lirik yüreğinin hıçkırık boğumlarında
Efsaneler dile gelir, dillenir acıların
Yüzyıllardır Mecnun'un çöllerde aradığı
Leyla'sın sen, bu yaşama alışamayan
Ağlayışlarını bile kimselere göstermeyen..

Kendi soyumu arıyorum eskimiş karelerde
Belirsiz çizgiler üzerinde ben arşa yürüyorum
Tutkumun salından kan damlıyor derinlerde
Ateşe atılan tuzlar gibi aşka gömülüyorum

Kudurmuş yalnızlığımın yalım aydınlığındayım

Tavsız tohumları uzağa atar rüzgâr
Toprağın yalvarışını duymaz yağmurlar
Kelebeğin ömrü üç gündür diyorlar
Asırlardır uzaklarda yaşar mağrur özlemler
Dudakta nem, tende kahır, ruhta sevinç
Ve çürümüş tahtalarda lirik şiir

Yüreğime düşen bedelsiz çıngılarla aldın beni türkü gözlerine

Geçmişin eşiğinde oturuyorum bazen
Etrafımda eskimiş yüzlü insanlar
Kendini arıyor kimi, bilmiyor kimliğini
Ben kendi derinliğimde kaybolur iken

Düşüncelerimin siyah perdesinde çocuklar

Bekleyişin en yalansız fotoğrafları elimde
Direniyor takvimler düne, ayna çekiminde