Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Kelimelerimden sızan bir ışık ararken
Örselenmiş yüreğimden kan sızar
Sana olan rüzgarı dinmez şiirimin
Dolanır içinde bir gökkuşağı gibi

Tanrıların denize dökülen gözleri, gülüşünün mavi ahengi ve bitip tükenmez şarkılarınla bir lahit gibi kapatıyorsun yüreğini. Yağmurlar yağarken ülkeme, ürkünç ve dipsiz taşlıklarda buluyorum sen susunca kendimi.

Çığlığımın nefesine sarılıyorum rüzgârın kesilince
Geçimsiz bir düşünüşün tel örgülerini aşıyorum
Gülümsemeye muhtaç yaralarımın merceğinde
Bir çocuğun yumuk ellerinde tutunuyorum aşka

Korkum yoktur yar kendi içimde kaybolmaktan

Sustukça imgem oluyorsun, gökçül gözlerin içimde
Aşk, dudaklarınla çizdiğin resim, eflatun bir gecede
Hançer özlemin sokulur günün ilk ışıklarıyla bedenime
Avuçlarımdaki yaşam suyumsun, şafaklar söker gözlerinde.

Saçlarına gün batımları dökülünce başlardı bende özlemin. Avuçlarındaki iyot kokularını şakaklarıma hapsederek kalabalık insan gürültüsüne dalardım, sen bir vapur güvertesinde aşkla denizi izlerken. Bir martı getirirdi kokunu sonra, adımlarım geri geri giderdi. Şiir gözlerini gizlerdim içime, gecenin karanlığını serkeş geçerdim. Yanardı avuçlarım, hissederdim yeniden yüreğini ve işte o an sana olan ölümsüz sevgimi düşlerdim.

Yüzümün önünde bir yüz gölgesi
Güvertede tuzlu ve arsız düş artığı
İnancım kıyımlarda duruşum asi
Yontularım ipotekli gelin yazması

Rüzgar öpmüş meme uçlarından

Yine yağmurlar yağmakta ülkeme. Yine fırtınalarımın sonrasında gözlerinin pınarlarında ıslanıyorum. Beni bu yerkürede tek anlayan sen, bir tek ağlatan sensin. Benim için döktüğün her gözyaşında hiddetimi dağlara, denizlere haykırmak geliyor içimden. Yolumu pırıl pırıl temizlerken yüreğinle, kusursuz kişiliğinle yeni bir dünya'ya konuk ettin şu benliğimi. Sensizliğin saatlerinde kabına sığmayan sularca taşıyor, kapalı kapıları yumruklarımla un ufak ediyorum.
Sen varlığınla başka bir dünyanın yolcusu ederken beni, gözlerinin sıcacık kumsallarından ayrı düşeceğimi düşünmek bile istemiyorum. Senin bana sunduğun aşk zehrinin mutluluğuyla, her gün ölüme, yalnızlığa ve KIYAMETE gideceğimi bile bile SEVİYORUM SENİ. Sensiz bir an bile haramken bana, senin yanında bulduğum huzur, senin yanında ciğerlerime çektiğim her nefeste dünyanın en yüce yerlerine çıkarak avaz avaz bağırıyorum SENİ SEVDİĞİMİ.
Ama sen duymuyorsun. Senin yüreğinde bütün kapılar bana kapalı. Direnirken aşkıma, ne çok zorlandığını biliyorum. Sana sunduğum en kutsal sevdaları görmüyorsun. Korkularla körebe oynayan bir çocuk gibi hep kaçıyor, kaçıyorsun.
Birgün, sevdam tetikte beklerken çıkacağım karşına. Yüreğimin seni paralayan tüm sözlerini yüreğine kusacağım. Seni senden isteyeceğim. Ne kadar inat etsende, ne kadar kaçsanda uzatacaksın ben istemeden ellerini. Yüreğine ve gözlerine doya doya bakacağım. Saçlarının incecik tellerinden ördüğün kafesi parça parça edip atacağım denizlere. Kanlı yüreğimi aşkının denizlerinde yıkayacağım.
Birgün, sende döneceksin gözlerime. Kıracaksın seni benden ayıran tüm zincirleri. Bir çizgi çekeceksin sen de benim gibi geçmişine. Ellerime, gözlerime, yüreğime döneceksin. Bizi buncadır yakan, yıkan, öldüren hasreti bitireceksin. Bunu ne çok istediğini biliyorum. Benim için aştığın tüm dağlarda, sana duyduğum sevginin ulaşılmazlığında büyüyor sevdam. Yıktığın tüm tabular, seni bana bir kader gibi önüme çıkaran yazgımın anlaşılmazlığında, bilinmezliğinde seni yaradana şükürler ediyorum her gece. Mantığımı ve duygularımı her an tartıyor, bu anlaşılmaz yerkürede sensizliğe çıkan bir tek yol bulamıyorum. Çılgınlıklarımla, sevginle çocuklaşan yüreğimle, geceler boyu sana ördüğüm sevda kozamla, bir kez bile söylemediğin 'SEVİYORUM' kelimeleriyle ben her gece sarmaş dolaş yatıyorum.
Tüm bunlardan sonra bilki, sana yürüyorum. Senin yüreğinden başka bir yürek bilmiyorum. Bana biçilen bu kader elbisesini üzerimden ancak sen çıkarabilirsin. Bu yürekteki yangını ancak sen söndürebilirsin. Ama ben seni sevdikçe, bu dünya döndükçe sen de beni seveceksin, benim için yanacaksın. Bizi birbirimize bağlayan bu kader değirmeni döndükçe birbirimiz için yaşamaya devam edeceğiz.

Bir gece yarısı, ansız saatler vurunca yokluğuna
Yüreğime sesin değer, düşerim söz olup ruhuna
Yitik bir aşktır belki de aradığım, sonsuzlukça
Bir martı çığlığını düşürür özlemin sularına.

Tropik bir mevsim göçü yağmur şimdi buralarda

Türkülerin en delisi sende, en delişmeni dudağındadır senin.
Susma ki, suskunluklarım büyümesin, uyandır içimdeki ozanları.
Yıldızların karanlık burcundan gelmedik biz seninle bu yerküreye
Bu dağlar, ırmaklar ve akan sularda mavi düşlerimizi arayacağız birlikte.

Şimdi gözlerin de deniz gülüyordur seni ben özlerken. Hafiften esen rüzgar okşuyordur saçlarını. Ellerimde hasretin, yüreğimde sıcaklığın ve aklımdaki aşkınla görkemli bir coşkunun tam ortasında sevincini aramaktır seni sevmek. Ne yıldızların burcumuza yansıması, ne gezegenlerimizin birbirine yakın durması, ne de hayali sarılışların özlem fırtınasıdır seni sevmek. Seni sevmek, yunusların ayini, kainatın düş sağanağı, kelimelerin meteor saldırısı ve gülüşlerinin ölümsüz dansıdır.

Kuru dallar bir çiçek dökümünden sonra
Açmış kollarını, taşıyabildiğince kara,
Üşüten bir soğukla iç içe, birlikte,
Kararsız bir salıncak gibi, sallanır durur.

Yollar çocukları taşır, kahırlı ve ürkek,

Korkak bir gün sızıntısı var ellerimin çizgilerinde
Ruhum tavsız bir gecenin girdabında çelişkide
Bedenimin suyunu tutuştururken ah ellerin
Aykırı bir sevdanın gitme/kal arifesindeyim

Kendi haremin ıssız yurdunda aşk arıyorum

Toprağın nefesiyle sardım gönlümün narını
Bağrımın sızısıyla sıvadım göğsümün harını