Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bir parça dün kopararak ilişiver yârim yalnızlığıma
Tutun saymayı unuttuğumuz günlerin iğreti terkisine
İliştir sararmış hüzünlerini solgun düşlerin yakasına
Bir gülün sahrasına gömülerek sana aşkı anlatayım
En mutlu rüyalar kendi vedasını unutandır aslında

Parmaklarım okşarken delirmiş hasretin çizgilerini
Yorgun bir gün sızıyordu penceremden içeri
Az önce girmiştim oysa

Seni beklerken, bir yıldız yağmuruna tutulmuştum ben
Sevdanın mayınlarında parçalanırken de, seni bekledim
Şimdi, kurşunlara yürek, sevgilere çiçek olmayı öğrendim
Attım yüreğimi yılanların sevişmelere durduğu gecelere…

Sevdalara küskünlüğüm başladığında buldun beni çocuk parklarında. Görmediğim şehirlere götürdün beni. Ayakkabım lastikten, mintanım yamalıktan örülüydü. Kış aylarında limon çalardım bahçelerden. Grip olmazdım, ama hapşırırdım yalnızlıktan, ara ara sevdalar, 'çok yaşa' derdi arkamdan. Çoraplarım delik, yüreğim tamdı inadına. Yazın yılan kovalardım komşumuzun bahçesinde. Çöpçüler karton toplarken çöplüklerde, kafam karışırdı benim de. Çok şey öğrendim senden, kavga etmeden. Beraber tutuşturup yakardık yürek sobamızı. Doğuda çocuklar üşürdü, biz söndürürdük ateşi, onlardan öğrendik karda kızak kaymayı. Varoşlar kazılırken, biz delikanlı yürürdük kaldırımlarda.

Yitmiş bir medeniyetin içindeyim
evrim teorileri çiğniyorum dilimle
gezgin ruhum cinnet mevsiminde
sorgum avazda, ben meçhuldeyim

Yaralarımdan kan damlıyor hicranlı

Usulca öper gibi dudaklarından, dayayıp dudağımı pınarlarına bir sevgi şiiri yazıyorum sen yanıma gelince. Bir kaygı gibi girip hayatına ve yükleyip sevilerimi yüreğine, küçücük sevinçlerimi büyütmek istiyorum dizelerimde.

Seni sevmekten korkmuyorum. Bir şiir, vasıfsız bir tümce, ya da bir nakarat olup dilinde, bilmediğim dünyalara dalmak istiyorum gözlerinde. Ne kurşunun acısı, ne fırtınanın üşüten yanı, ne de deli yağan yağmurların puslu kaçışları. Hepsi, hepsi ışıksız odalarda sana yazdığım bir sevda şiiri, bir aşk hikâyesi sanki.

Koynunda yarasalar barındıran nice sevdalardan kaçıp geldim bu günlere. Işığın dayanılmaz titreşimlerine koşar gibi yürüdüm şu yalan hayatı. Bileklerimdeki aşk döğmeleri, yüreğimdeki intizarlar ve dudaklarımın çatlamış ovalarında yurtsuz bir adam, kepeneğin altında titreyen bir çoban, kucağındaki çiçeklerle aşka koşan bir ozanım ben.

Fırtınalı bir limanda, yokluğunu bile bile aşkı beklemektir, seni sevmek
Yorgun adımlarımla geçtiğim köprülerde adını düşlemektir seni sevmek
Aşkın, çelişkinin, incinmişliğin ve düşlerin rotasıdır gülüm seni sevmek
Bir ömrün nadide anı, bu yüreğin varlığınla gurur duyuşudur seni sevmek

Senin gözlerine sokulunca
Sular dökülürdü isimsiz şelalelerinden
Tüm renklerin en kutsal anası olurdun
Kuşlar tüylerini serperdi yüreğine.

Ben aşkın uslanmaz militanı

Fildişi boynunun upuzun kavimlerine yürüyorum yıllardır
Yüreğinin patikalarından geçtim, ah nice afetler yaşadım
Onulmaz bir yaraydı zaman, sessizlik ovalarına taşındım
Yoldum içimdeki iyileşmez yaraları, uzaklara savruldum.

Isırdıkça etimi güneşlere tutulur, gökyüzünde bulutlara bölünürüm
Kırptıkça gözlerimi keklik atışı göğsünde uykulara dalarım şimdi ben.
Ay ışığını kıskandıran lale bahçelerin dağıtır küskün duruşlarımı,
Böler uykusuz bakışlarımı ve siler mevsimsiz yaşayışlarımı.

Bir çınar gölgesi dinginliğinde üçe bölerim yaşadığım mevsimleri seni düşündükçe. Ellerin pamuk, gözlerin deniz, yüreğin ceviz bahçeleri ve güneş sözlerinle ak bir yurt düşlerim seni sevdikçe. Hangi yıl, hangi mevsimdir yaşadığım bilmem, bilmem sensizken yaşadığım günleri, ayları, yılları ve öptüğüm dudakları. Çınar yüklü kervanlar geçer usumdan, diken tarlalarında koşar, kurşun sesinde yatar ve çürümüş gövdemi seyre durarım sensiz.