Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Önce kendine verilmiş sözlerin ülkesiydi gezdiğimiz
Hüznün paylaşılmamış sularıydı kürekler çektiğimiz
Tozlu yollarda sabırla yürür, aşkın izlerini bırakırdık
Hafızası yitik yüreklerdik, koyu gölgelerimizi izlerdik.

Yüzümün önünde bir yüz gölgesi
Güvertede tuzlu ve arsız düş artığı
İnancım kıyımlarda duruşum asi
Yontularım ipotekli gelin yazması

Rüzgar öpmüş meme uçlarından

Çığlığımın nefesine sarılıyorum rüzgârın kesilince
Geçimsiz bir düşünüşün tel örgülerini aşıyorum
Gülümsemeye muhtaç yaralarımın merceğinde
Bir çocuğun yumuk ellerinde tutunuyorum aşka

Korkum yoktur yar kendi içimde kaybolmaktan

Sustukça imgem oluyorsun, gökçül gözlerin içimde
Aşk, dudaklarınla çizdiğin resim, eflatun bir gecede
Hançer özlemin sokulur günün ilk ışıklarıyla bedenime
Avuçlarımdaki yaşam suyumsun, şafaklar söker gözlerinde.

Saçlarına gün batımları dökülünce başlardı bende özlemin. Avuçlarındaki iyot kokularını şakaklarıma hapsederek kalabalık insan gürültüsüne dalardım, sen bir vapur güvertesinde aşkla denizi izlerken. Bir martı getirirdi kokunu sonra, adımlarım geri geri giderdi. Şiir gözlerini gizlerdim içime, gecenin karanlığını serkeş geçerdim. Yanardı avuçlarım, hissederdim yeniden yüreğini ve işte o an sana olan ölümsüz sevgimi düşlerdim.

Bol keseden sevdalar yaşamışız gariban gönlümüzde
Zamansız yolculuklarda yörüngesiz aşklara düşmüşüz
Kendi yankımızı özlemiş, kendi bulutumuzla ağlamış
Elveda nakaratlı şarkılarda yüreğimizi bağlamışız.

Çiçekli dallarıma da düştü sonunda kar. Karmakarışık sevdalarımın bedelini ödemek sırası geldi işte. Kaçışlarımın yorgunluğu belirdi bedenimde. Ellerim benim değil, gözlerim eskisi gibi her gülen yüze aldanıcı değil. Ayaklarım inat ediyor yalancı sevgilere yürümeye. Yüreğim, ah o yüreğim yokmu ya? . O olmasa her şey ne kolay olurdu. Ne kolay olurdu, herşeye razı olup yaşamak.
Kaçıyorum senden. Senden ve sevdandan. Kahırlı şarkılara adadım kendimi. Onlarla günümü gün ediyor, ağıtlarla sensizlik dağlarında ayine duruyorum. Nereye kadar gideceğimi bilmesem de, gözlerinden kaçmak bile güzel. Senin acılarını da katıp yüreğime, seninle, ama sensizliğe koşar adım kaçmak öylesine güzel ki, bunu bir yüreğim bilir, bir tek o yaşar o duyguları.
Seni, benim gibi kaçmak istediğin sevdalarından koparıp almıştım. Limanımın kapılarını ardına kadar açıp, seninle fırtınalara göğüs germiştik. Midye gizemli sevdalardan fal tutmuştuk. Sen seviyor'dan başlardın, ben sevmiyor'dan. Sana sevmiyor çıktı, bana seviyor. Şaşkınlığımızı yüreğimize gömdük. Zaman tünellerinde yuvarlanırken, yüreğimizdeki eski aşkların küllerini yeniden eşeledik. Sen gururunu koydun bir kenara, ben yalancı aşklarımı.
Karlar üzerinde yuvarlandık bir zaman seninle. Ellerimizin sıcaklığı ile yüreklerimizi ısıttık. Sen kaçtın ellerimden, ben de gözlerinden. Sen kaçarken gözlerimi seçtin, bende ellerini. Gözlerimiz ve ellerimizle yorgun akşamları çağırdık korku labirentlerinden. Zaman tünellerine dalıp saklambaç oynadık seninle. Sen ebe oldun, ben saklanan. Ben saklandığım yerden ebe oldum, kapattım gözlerimi, sen saklandın yüreğimden, gözlerimden, ellerimden.
Sabır ilmekleri attım yüreğime sonra. En zor hangisi ise onu seçtim. Gül bahçelerine sakladım onları. Karanfilleri severdin sen en çok, ben kır çiçeklerini. Sen dağlara güller ektin, ben yüreğine kır çiçekleri. Günlerce solmasınlar diye azmı bekledik onları. Gözyaşlarımızı bile göstermedik. Çevremize yalancı gülücükler ektik, savrulduk zamanın korkutan saniyelerinde. Gizli umutlar büyümedi, soldular bir bir, tükendiler onlarda, sevdamız gibi.
Olmadı işte. Olamazdı. Bunu sende biliyordun, bende. Kimseleri takmazdık sevmeye çalışırken birbirimizi. Korkularımızı severdik en çok. O korkuların kucağında yaşayamazdık. Korktuk ve koptuk birbirimizden. Yüreğimdeki isyanları bir ben bilirim, bir de Allah.

Uykusuz bir gecenin artığı gözlerimde
İlgisiz bir vazoda üşümüş güllerim
An/lar dertleşecek birilerini arıyor
Gücüm kalmamış kendimle savaşmaya.

Çaresiz bir doku/nuş yüreğimin avatarında

Sen, kırmızı bakışlı gecelerin gözleri yaşlı, gönlü savaşlı kadını

Kalın urganlara sarın şu gövdemi
Bir sokak tiyatrosunda okuyun şiirlerimi
Yunus’u, Mevlana’yı çağırın bu gösteriye
İzlesinler aşk için sessiz ölüşlerimi

Yüreğinin coğrafyalarında terk edilmiş yerler var mıdır diye sorarım, kendimle bir başıma kaldığım anlarda. Sensiz oralara ne kadar gitmeyi istesem, tarifi hep sana çıkan adreslerden geri dönerim. Serin sular serperim yüzüme tanrılar ismini hecelediği zaman, gözü kara bir haykırışla koşarım savaş arabalarının üzerine.

Sana mavi düşlerin asıldığı ışıltılı bir gelecek
Gönlüne rengarenk çiçek bahçeleri deriyorum
Döndükçe güneşler ayrılıkların hiç sunulmadığı
Biriktikçe özlemin kahırların asla konuşulmadığı
Bir sevdayla sana yürüyorum gül yüzlü KADINIM