Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Kurşunlar yaprağı delerken, sen düşüyorsun içime
Bir yankı karanlığı bölüyor, üşüyorum gelmiyorsun
Kar düşüyor seni seven dallarıma, görmüyor musun
Isıt bakışınla bedenimi, gecenin karanlığını ört üzerime

Seninle mavi bir iklimin yangınlarına düştüm, yaram çok derin
Çöl rüzgârlarına karıştım, pusularda kurşunlandım da ölmedim
Avuçlarıma sığmayan sevdana döndüm yüzünü, pes etmedim
Gözlerinle kuruldun sevda otağıma, şimdi en gizli yerimdesin…

Yüzüm döküldü şimdi firari sulara
Sürgün çağrılar ülkesine gidiyorum
Unuttum ruhumdaki yasak sevişmeleri
Yüreğindeki kaçışların izini sürüyorum.

Pas tutmuşum, masallarım vurulmuş can

Sırrımızın kanlı tülbendinden birer birer süzüldükçe kara mevsimler
Özlemlerin siyahlara sarılıp uyuduğu kırık düşler tabakasıdır geceler

Adını unutunca mevsimler
Lambalar hep yeşil baksın sokaklarda
Çingene düşleri çalalım karanlıkta
Gecenin siyahında öpeyim dudaklarından

Bil ki, su derinde insan kokar

Umursamazlığımızdı eski şarkılardaki nakarat
Aynı dünlerin ağaçlarıydı mevsimlerce üşüyen
Melankoli boyalı dar odalarda biz öpüşürdük
Sular yürüyen dere yataklarında ıslatıp ayaklarımızı
Mırıltılı bir baharda çocuk düşlerimizi bölüşürdük

Aynı şehrin bir başka köşesi hazin yalnızlığımız
Dipsiz kuyularda uçurtma uçuruyor çocuklar
Evcilik telaşında örgülü saçlı kızlar
Ve şehirlerde inadına özlem
Yanık sesli bir türkücü radyoda
Arkası yarından önceki telaşlar

Ninnili halaylarla kendimize döndüğümüz ilençli bir senfonidir hayat
Şakaklarımdaki mevsim geçişlerinin bıçkın naralarıyla gel beni donat

Esrik bulutlar kutsamış yılların bükemediği yüreğimizi
Biz içimizdeki kapıları, hoyrat ve asi vedalara kapattık
Geceleri yeniden türeterek hızla akan zamana direndik
Sabrımızla okyanuslar geçtik, sonsuzluk gölüne geldik.

Soluk benizli yorgun gemiler getiriyor rüzgârın. Mavi kirpiklerine unutulmaz sevinçler yüklemiştim yanımdayken. Savrulan saçlarında hüznümü sorgular, kaçamak bakışlarında yüreğine gıpta ederdim. Toprak önümüzde tavlanır, derinliğini hesaplayamadığımız iklimlerde yaşanmamışlıklarımızı sorgulardık. Vakitsiz buluşmaların sararmış yüzlerini birlikte okşar, bizi aldatmayan bütün sözcükleri gecelerimize sererdik.

Duygulu bir keman sesiyle uyanırım,
Sultaniyegâh besteler harmanlanır içerimde
Kaygılarım biter, düşlerim bahara ulaşır,
Masalları uyandırırım uykularından.

Ne çok oldu gözlerine bakmayalı bir bilsen,