Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Mağrur bakışlı sevdaydı yaşadığımız, ne acılara sarıldık
Mavi bir yelkenli olduk, hırçın denizleri sevgiyle aştık
Yaşanmamış tüm mutluluklar adına birbirimizi bulduk
Yıllardır boş kalan aşkın günlüğüne kutsal bir yazıt olduk.

Hızla akan ve aktıkça yüreğimizi ağrıtan sorgulu zamanın kapısını kilitleyerek atardık kendimizi sokaklara biz. Renkli bir uçurtmanın peşinden koşan çocuklar gibi kaybolurduk yeryüzünün garip ovalarında. Saçların rüzgârda özgürce savrulur, gözlerin bir kaçışın kapısını aralamak istercesine sevinçle parlardı.

İçimize sığdıramadığımız ne varsa
Dökelim bir kalemde yaşam sularına

Yüreğimin umut haritasında arıyordum ismini
Dönüşsüz ayrılıkların yüz ölçümlerinde kayıptın
Kanayan dünler çekiyordum inatla kör kuyulardan
Henüz kurumamış anıların pembe şehrindeydim
Hiç okunmayan mektuplar biriktiriyordun kutunda.

Çok sevdiği oyundan koparılan küçücük çocukların ağlayışları gibi
Merdivensiz bırakılan, çıkrıkları derinlerde unutulan o kör kuyulardayım
Günlerdir, aylardır, yıllardır sevdanın ve aşkın gür saçlarından tutmuştum
Bir sevdanın son şiirini yazdım sana, say ki sevmedim, say ki, sarhoştum…

Zamanın durmaksızın ördüğü unutuluş duvarını ne sen, ne de ben aşmak istemiyoruz artık. ‘Sevgi Cumhuriyetimizin ırmaklarına Karaca sürüleri’ sular içmeye çoktan inmişler. Gururun öfkeli sancılarıyla zifiri gecelerde tek kişilik satrançlara dalmışız, neylersin. Şah umarken bu kurnaz hamleden, matı çekmişiz istemeden.Hırsımızda bile mağrur, çığlığımızda bile kambur düşünüşlere kapılmışız.

Sonbahar girdi göğsümden içeri
Hüznün pullarından ayrıldı zaman
Üç tohum attım toprağa, astım kederlerimi
Kirli bir ceket şimdi hüzün sırtımda
Dilimde imgelerle yüklü bir sevda.

Kan kızılı ağıtlarımın kıyımlarında
Gövdem duruyor sabahın alacasında
Ürküntülü kızıl bir günbatımı burada
Ilık bir kan yürür içimde, senden yana
Toprağa bakıyorum gri, yüreğim gibi.

Sessiz ve soluksuz bir gecenin
Kırık yansımalarıydı içimizdeki
Avuçlarımızdan kirli, kırık
Çakıl taşları kayıyordu durmadan
Açılmıştı yalnızlığın çeşmeleri
Anılara tutsaktık, güvercinler gibi.

Yüzümün kaydırağında üşümüş çocuklar
Yılgın gönlümün kabuğunda intihar aşklar
Kıskanç bir mevsim üşüyor avuçlarımda
Hazla örselenmiş bir ocakta aşkı arıyorum

Ayazdan çatlamış saatlerin kulpunda özlem

Korkak bir ihbarın dargın yüreğindeyim vakit gece
Saklı hüzünlerimin ütopyasında bir çığlık martıda
Terk edilmiş dünlerin uçurumundan bakıyor kadın
Aşkın sırları dökülmüş aynalarında ömrünü tarıyor.

Siyanür sızıntılı gözlerinin harmanında asi bir yel

Senli özleyişlerin yangınlı hücresindeyim
Gözümün çırpınan sularında martılar
Çürümüş tohumların mevsimlerindeyim
Aldanışın kazanına atıyorlar şiirlerimi
Aşkın sularında kayıp bir yelkenli ilerliyor