Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bulut hüzünlü akıyor yukarılarda
Usunda yağmurun gümbürtüsü
Su çarpıyor insanlar kuru yüzlerine
Bakışlarında hüzzam bir yangın
Dudaklarında bıkkın yalnızlık

Tükenişlerin kayıp şifrelerini arıyorum derinliklerimde
Başucumda kıyım bir yalnızlık oluyor ansızın an’lar
Kendi dağılmışlığıyla söz arıyor ruhumun müziğine hazan
Yorgun tenimin yongalarını uzağa taşıyor rüzgârlar

Sınanmış sevdalar sürme bedenime, ellerin yalancı mevsim

Çok uzaklarda, belki de bir ağaç gölgeliğinde
Keskin rüzgârların göğsümüzü üşüttüğü derinliklerde
Yıldızların izdüşümlerini bıraktığı yerlerde
Cızırtılı bir taş plak ahesteliğiyle
Hayatı yudumlamak istiyorum şimdi
Bir kahvenin en son telvesinde

Neşelendikçe iç çekişlerle biz yaşamaya
Kuşlar polen taşırdı çok uzaklardan saçlarına
Evveli olmayan masallar ısıtırdı analarımız
Kırık dökük, küflenmiş cezvelerde
Bir tutam aşk olurdu yaşamak...

Avaz suskularımın bağ bozumlarındayım
Ceplerime sığdıramadığım bir ömür yaşamak
Tenimi kavuran yaz sıcakları gibi susuzluğum
Başımda apansız esen sam yellerince sana dirilişim
Yüreğim darlaştıkça müptela özlemine sarılırım
Kıyım pişmanlıklarımın yalım sepkeninde ben

Bir rüyadan ansızın uyanıp
Yeniden uyumak ne kadar zorsa
Bir aşktan diğerine geçmek
O kadar imkânsız gülüm

Şiirden anlamayan insanlara

Sensizlik sönük bahar, üşüyorum yazında
Bu gönül seni anar, gel artık kollarıma
Yıllardır aktı yaşım, aklar düştü başıma
Bu dünya dardır bana, üşüyorum yazında

Hasret sinemi yaktı, gurbet elde yalnızım

Yoksul bir yürüyüştü belki bizimkisi, sevdalı
Nereye gideceği belli olmayan, şaşkın ve kırık
Demirleri pas tutmuş gemilerin izli resmi gibi
Tutunup gökkuşağına çocukça, dilde şarkılarla
O miadı eskimiş biletlerle atıldık yaşamalara
Açılmasını bekledik yırtık perdeleri asırlarca

İçine çektiğin her nefes
Yüreğimdeki ışıkla sevişsin önce
Sana beslediğim ışıkla, umutla ve aşkla
Bu önce seni, sonra beni ölümsüz yapacaktır

‘Deniz susmuşsa rüzgâr saklar göğsünde sırrını. Bir kısrak bakışıdır hayat, içinde taşır asırlardır kangren aşkları. Coşkulu ırmaklar kurursa bir gün, yaşamın kanlı kundağında bir bebek ağlarsa, işte o gün yazarım aşkın en hazin şarkılarını’…

Suskumuzsa ansızın vurulan
Yeryüzünü terk etsin bütün kuşlar
Kayıp düşleri aramasın insanlar
Dilimlere ayrılan duyularımızın hacminde