Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

parçalı yalnızlıklar kasemde
üzerimde özlem desenli urbam
rüzgarın yelesinde bir çocuk
bulutlara rengini götüren balon
gönlümde ücra mırıltılar büyür iken
ben kıyım dilimlere bölünüyorum

Tılsımlı fısıltılar yükseliyor gök/yüzüme
Sezgilerle dağılan bir sesin etrafında gece
Üşüyor düş/lerim, usumda mor utkular
Kanayan ömür hapishanesinde müebbedim

Öfkemin raylarında yorgun ve ölü kuşlar

Taş attıkça çevresine taşan
Ve alıp başını sınırlarını aşan
Hain dokunuşlarla sabrımızı sınayan
Bir su yalpasıdır hayat.

Kalıbını terk edip

Örtünüp yüzüme şimdi en vakurlu efkârı
Çiçeklerin solmadığı kırlara yürümek vakti
Zeytin bakışlı çocuklar karşılasa yine beni
Coşkulu ırmaklara atsam terli bedenimi
Sevgiyle okşasam bütün kuşların kanatlarını
Serpsem o doğurgan toprağın hicranlı göğsüne

Hangi taşı avuçlasan çocuk
Sevgi ve aşk vardır özünde
Konuşmaz, oflamaz, yanmaz
Bir hıçkırığın edası vardır özünde
Sıradağlardan kopup gelmiştir o
Yorgun bir zaman artığınca bir yerlere...

Bir ıslık sesiyle uyandırsam yorgun denizi
Eksik yaşanmışlıklar sürsem yanık yüzüme
Hangi düşün fısıltısıdır asırlardır dilimdeki!
Başımda gökyüzü esiyor, dizlerimde sızı.

Kangren cümleleri ar damarından ayırıp
Ölüme acıkan doyumsuzlara serpiyorum
Anlam kargaşasıyla karıştırılmış anların
Kara yazgısını ruhumda yetiştiriyorum
Aşkı ilikliyorum korkumun varsıllığına
Gecemin üryan sesini topluyorum hazla

Gönlümün gurbetinde, özlemin son nefeste
Yolum senin yolundur, aştım ben kaf dağından
Yandım sana yıllarca, ruhumdaki kafeste
Söyle yağmura aşkım, öpmesin dudağından

Kanadıkça içimde, çoğaldım hep sevginle

Esmer yalnızlıklar peronunda yorgun bir adam
Özlemin gökkuşağına salıncak kurmuş bir kadın
Renklerin sesinden öpüyor uzaktaki çocuklar
Umutların satır aralarında üşüyor yaşlı dağlar
Gençliğinin kırıntılarını topluyor hüzünle insanlar
Siyah beyaz anıların perdelerini çekiyorlar yarına

Devrildikçe ruhumun yorgunluğuna, düşe sarılır sancım
Ayrı sarılışların ıslak yataklarında, ben kokuna sarılırım
Dönerim her kirpiğime değişte kendime, tükenir saatler
Birbirinden ayrı kürekler gibi, dökerim sevgimi sulara

Sözcüklerin ılıman limanından girince aşk ansızın ruha