Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Titrek kahırlar yürüyor bilinmeze
Bir yanım güney, diğeri kuzeye
Bitti yaşam surlarında yiğitliğim
Hülya dudağını veriyor bir şiire

Bulut hüzünlü akıyor yukarılarda
Usunda yağmurun gümbürtüsü
Su çarpıyor insanlar kuru yüzlerine
Bakışlarında hüzzam bir yangın
Dudaklarında bıkkın yalnızlık

Tükenişlerin kayıp şifrelerini arıyorum derinliklerimde
Başucumda kıyım bir yalnızlık oluyor ansızın an’lar
Kendi dağılmışlığıyla söz arıyor ruhumun müziğine hazan
Yorgun tenimin yongalarını uzağa taşıyor rüzgârlar

Sınanmış sevdalar sürme bedenime, ellerin yalancı mevsim

Dudağının uçuğuna yuva yapmıştı kuşlar
Bir yaz tülüydü sanki efsunlu bakışların
Bütün kutsal kitapları okumuştum bir çırpıda
Yaşamla hasbıhal ediyordun susarken içime
Sırrını bana da söylersin diye kalakaldım öylece

Kimlerle beraber yürüdüyseniz sizler bu yolu
Tükendi yolunuz, cehenneme çevirdiniz yurdu
Acıdı canlar, ayrıştırıldık, ötekileştirdiniz sağı, solu
Kimimiz şehit olduk, kimimiz kaybetti ayağı, kolu
Bu yol iyi değil ağa, yolunuz meçhul yolculuğu

Zaman akıp giderken soylu bir su gibi
Aklım durağan bir nehir oluyor içimde
Sarsılıyorum, irkiliyorum sorular ininde
Bir şeyler kopuyor özümden, tükeniyorum

Alsam şimdi sıcacık ellerini ellerimin içine
Sıradağlara diz çöktürüp gözlerine aksam
Fırdöndü bir rakkase gibi gelip geçse saatler
Ben saçlarının her teline sevdalı şiirler okusam
Sımsıkı bir sarılış olsa düşüncelerim teninde
Yalnızlığın o acı kirmeniyle nehirler gibi sana aksam

Acının dalına nasıl tüneyeceğimi öğretti bana kuş
‘En yakındaki dala’ dedi içimdeki bir çocuğun sesi
‘En uzağa’ dedi o kuş, ‘kendimden de mi uzağa’!
‘Evet’ dedi. ‘Kendi gölgenden bile çok uzağa’

Mıhlıydı içimde derin bir korku, çekti gitti uzağa

Yanık sırtında dolaşıyorum geceyle gündüzü
Ayaklarımda yalım nasırlar, ellerimde kir
Birbirinden ayrılmış bağlarda eksik düşüm
Gökyüzü/m kıyam/ediyor ihanetin raksına

İncinmiş tenlerin kuytularında üşüyor şiir

Kırık dönencesinde t/utkunun
Uyuşuk bir ritim sokulur/du içimize
Birikir/di gülüşlerimiz derinlerimizde
Üşümüş bir ay döner iken üzerimizde