Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Üşüdükçe nefesine sarıldığım
Kayboldukça adresine koştuğum
Görkemli saraylarında coştuğum
Bütün anlamsızlıklara seni yorduğum
Ve tüm kalabalıkları seninle geçtiğim
Sırlı bir yolculuk öyküsüydün sen

Gülücüklerle bezeli bir albümün öyküsünü sarı tonlarında saklar hayat. Her sayfada çoğul bir gülüşle ilerler, bir nefeslik şölen gibi kâh ağlar, kâh güleriz…
Her insanın bir gönül albümü vardır.
Her insanın gülümsediği bir objektif, eşlik ettiği bir topluluk, sevdikleriyle, belki de sevmedikleriyle birlikte poz verdiği resimleri vardır.
Kocaman bir devrandır hayat. Kimimizi değirmen misali henüz kemale ermeden öğütür, kimimizi de kocaman kollarının içerisinde tutarak kâh güldürür, kâh süründürür.

Nikotin sarmalı var dudağının asi kıvrımında
Senden kalan anlardan üzerime sıçrayan aşk
Uz vakitlerin kuytu siperlerinde beklerken seni
Kanamalı düşünüşlerin raksı oynaşacak dallarda
Haylaz gölgeler cılız güneşe dönecekler sırtını

Korkunun yanık tenli ormanlarında kayıp mevsimler
Hüzzam yalnızlıkların mor teninde aldanışa dair şiirler
Sepken üzünçlerin yakasında kaygıyla büyüyen düşler
Bir avuç gözyaşı öyküsü yaşamak, tükendikçe takvimler

Çanlar çalar iken ruhumuzda, musallada bedenler üşür

Yanık gemiler geçiyor ömrümün koylarından
İlmekli günlerin aralığından bakıyorum aşka
İçimin bozkırlarında kaybolmuş dün kesiği
İltica ölümler gülümsüyor yorgun yüzlerde

Sırla harman olmuş anıların
Yaygarayla geri getirilmeyen yılların
İhlasıyla avunduğumuz geri gelmez hatıraların
Portresini yapıyor insan
Düşünde yangın yeri hayat
Anlam arıyor bütün karmaşalara

‘Geri Döndü/rülemez bir yolculuktur hayat, sevinçlere yelken açarız ıssız gecelerde. Kıyım dalgalar çarpar yüzümüze, ah çekeriz uzaklarda bir yerlerde. İhanet asla söndürülemeyen bir yangın, ahir mutluluklar ekmek gerekir çok geçmeden yüreklerimize’…

Gün boyu sırılsıklam bir ihanettir karanlık
Sürüler uykulara dalınca aydınlanır ortalık
Yanık sesli bir çobanın ıslığıdır nicedir hayat
Dünyayı tersine çevirdiler, yaşamak fazlalık

Bir dinamit basıncıyla olup bitmişti her şey
Çocuk gözlerinde üryan kıvılcımlar
Kadın yüreğinde acılardı yaşadığı
Bölüşülmüş vakitlerin kanlı yataklarında
Hüzzam bir mermiydi gözleri
Umut çığlıklar atıyordu ruhunda

Kiraz çiçekleri açmış yeşil dallarda
Nisanın gülüşleri Mayıs’a sarılmış
Hüznün kaşığından bahar damlıyor
İpekböcekleri ağlara ihtişamı örüyor

Günlerden yine herhangi bir gün işte

Hırçın bir dalganın sırtında geçtim ben mevsimleri
Dörtnala koşular yaparak aştım dağları, denizleri
Aldırmadım ardımdaki çığlıklara, okşadım ölüleri
Ölümde de, yaşamda da sardın nurunla gövdemi

Geceler devrildi boş kadehlerime, içtim seni, yıkılmadım