Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Ufukta güvercin alayı
Suyla oynarken çocuklar
Şehirler geçiyorum dalgın
Eski bir otobüs penceresinden kış
Gecenin öte yakasında özlem
Sokaklarda cirit atıyor köpekler

Ezgiyle mayalanan özlemlerin yığınlarına attım bedenimi
O uğultulu sessizlikte doğmamış hüzünleri okşadı ellerim
Gök tarlalar içerisinden geçerek ben yine sana yürüdüm
Haşhaş bakışının derin kuyularından sular içtim kana kana

Uzun bir köprüdeydik seninle bir düşte, ellerin yüreğimde

Kulaçlasam denizleri
Derya olsa yalnızlık
Al yalaz bakışlarının perdesine
Bakışlarını işlesem
Kendi günahlarımın silsilesine
Sen diye sarılıp ağlasam

Sevdanın yitik cennetini arar insanlar, unuturlar yürek ağrılarını
Ölümsüzlüğü dilerler göklerden, rüzgâra bırakırlar hep umutlarını
Aşkın aynasında hüsran çoktur, eskimiş kayalara asarlar kırıklıklarını
Seni sevmenin alternatifi yoktur, ben seninle aralarım aşkın kapılarını

Adının baş harfini savurup göklere eylül yağmurlarını dilemek vaktidir şimdi bulutlardan. Nili doyuran, barajları taşıran, kara Afrika’yı çamura bulayan, ağaçları, çiçekleri kutsayan, tüm canlıları yaşama bağlayan anlar için. Seni düşündükçe, varlığına şükretmek, yalnız ruhumu kırlara sürmek ve doyumsuz oyunların kırlarından geriye dönmek istememek bugünlere. Senli mutlulukların yağmur duası var ruhumda, çaresiz insanların çatlak dudaklarında. Ansız bir yağmur olup yağıver seni özlediğim anlarda yorgun avuçlarıma.

İçimin ıssız duvarlarında yetim bir çocuk
Kervanlar geçiyor gönlümün dağlarından
Dünden bu güne sürgit acılar zemherisinde
Eskimiş bir düşün diyetini ödüyor yüreğim

Kerpiçten yapılmış bir ocakta kahve kokusu

gölgesine damıtılan üşümüşlüğün teknesinde
kızıl bir aleve uzanır ellerim, vakitler üşür iken
dilimde geceden kalma eski bir türkü olur aşk
tütsülenir sitemim, derinlerimde yosun kurur
yağmurda ıslanır tenim, seni içerim bir yudumda

Eski/miş baharların güncesinde gözlerim
Kalbim avuç içlerimdeki o haylaz tohum
Buruk ba/kışlarımın retinasında kirli bir ayna
Yağmur bulutlarıyla sevişiyor yalnız bir kadın

Evveli silinmiş bir an hıçkırığı gözlerimin tülünde
Ebedi yalnızlıkların kilimini serdim aşkın şehrine
Gözlerimde biçare bir yalnızlıktır şimdi ayrılık
Göğsümdeki gün tozlarını serpiyorum denizlere

Kuytu zamanların dergâhında geçirdim ömrümü

Ruhumun tuhaf aksi vuruyor
Kendi tortularımın gölgesine
Gri bulutlar dolaşıyor başımda
Hangi zaman yansıması beklediğim
Hangi kutsal ışık yokluğuna yuvarlandığım
Bilmiyorum.

Örselenmiş öfkelerin zembereğinde kış ayazı
Tarumar sesler biriktiriyor kadınlar gönülde
Közsüz şiirler sıralamakta insanlar ekranlara
Aşkın mor adasından kovuluyor günsüz arzular
Gözlerimde mor salkımlar, yüreğimde sancılar