Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Her gün uyanıp yeni bir şiire
Nar gözesi yüreğinden sağıyorum aşkı
Demir atmış bütün gemiler sularda ilerliyor
Bulutlar yağmurun sesini fısıldıyor
Irmaklar göğsümün derinlerine çekiliyor
Omuzlarımda yükseliyor yeşil ormanlar

O yanık suların göğsünde sabahlarız biz
Düşe sarılır iken gönlümüzde gölgeler
Yoksul bir izdüşümüne sarılır nefesimiz
Çığlıklarımızı emzirir iken mor geceler

Hangi prangadır yüreğimizi acıtan!

İçip içip onca demi
Karanlık bir deniz içinde
Deli gibi debelenmeli
Dudaklarımda hazin bir ağrı
Dışarıda eskimiş sonbahar
Dalgayla teni buluşturmalı

Bırakın bee! ..
Bu deri benim! ! !
Çürüyene dek sürüklerim! …

Gıcırdadıkça oturak, toprak korkuyla kayar derinine
Suları yuttukça hırsımız, insan yabancılaşır benliğine

Sınanmamış günleri çağırma gönlüme sakın
Umudu geçirip bekleyişin yaylı gergefinden
Al hüzünlerimi öpüşlerinle sancılı yüreğimden
Mevsimler turunu tamamlayınca düşlerden
Eşkıya ruhumla geleceğim sana bir gün ben

tanımsız kuşkularla sevişiyor ölüm
kirli yakasında mağrur öpüşme artığı
devrilmiş bedenler çürürken toprakta
zamanı çoğaltıyor merhametsiz acılar

Bereketli yağmurlar yağıyor hüzünlü topraklara
Katmerli kasvet kaplıcalarında hüzzam acılar
Çıplak bedenimi okşayarak öpüyor beni rüzgâr
Kızıyorum seni ruhumdan ayıran notasız şarkılara

Ne kadar dilediysem içemedim sevdanın şırasını

Aynı bakışın cennetinde/
Ve aynı susamışlığın sahilinde/
Doyumsuz bir mutluluğun/
Saçakları var ruhumda/
Dudağında aşkın peteği/
Gözlerinde hırçın ırmaklar/

öfkeleri dikişinden söküyor terziler
dillerde toprak ezgili türküler
yüzümüzde ihtişamlı yenilgiler
ruhumuzda soysuz çizgiler
hırsla kavruluyor topraklar
iştahla tüketiliyor erdemler

Kanadıkça çukurunda barış
Kar sıçrıyor kanlı çamura
Susuyor özgürlük denen kuş