Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Çok evvel bir zaman içinde
Kımız bir acıydı mutluluk
Derin ırmaklardı korkusuzluğumuz
Kocaman ormanlardı kaybolduğumuz
Nice yangınlar biriktirdik biz yürekte
Gün geldi sarıldık, gün oldu darıldık

Yaşamın gönlünde hayın bir bakıştır ihanet
Aşina bir ömrün kırık basamağında sefalet
Gelinler toprağa gömerler asırlık çeyizlerini
Katıksız sevinçlerin koynunda uyur asalet

Ellerimde çürümüş bir yapraktır şimdi hayat

Düşüp şimdi tüm unutulmuşların peşine
Çocuk olmak vaktidir o kırık yeşilli kırlarda
Tonlarında korkusuzca yuvarlandığımız
Gürültüyle akan çaylarında yıkandığımız
Savaklarında kirli ayaklarımızı yıkadığımız
Arkların içinden kayıp giden çocukluğumuz

Sızılı bulutlar toplardı seni beklerken ellerim
Yosunlu taşlar biriktirirdim rüzgârla dertleşirken
Susuşunun ağırlığından usanırdı nadim yüreğim
Gözlerine her baktığımda ben, çekip giderdin

Onca kayıp ormandı aşk, hicran yarası gönlümde

Sesine peşrev çekip sokuluyorum sessizliğime
Buzla sevişen rüzgârın ayaz rahminde üşüyorum
İçime sıkışan arzuların kaçak derininde tutkular
Nazardan yıkılmış mezarlarda seni düşünüyorum

Yokluğun yeşeriyor sensizlikte şiir salkımlarımda

Dudağındaki o argın sitemlere sarılıp şimdi
Sönmemiş yangınların dehlizlerinde yürüsem
En biçare hüzünler biçer iken varlığıma zaman
Ben umarsız kırgınlıkları tıkarım en derinlerime

Dil sancıları çeker iken ruhum, geceler üşür

Gönlümüzdeki asi başkaldırıları okşadıkça hoyrat rüzgârlar
Çocuk gönlümüzün bozkırlarına apansız yağmurlar yağar
Türküler ağıt olur dillenir, şarkılar coşkulu halaylara karışır
Bulutlarla dans eder hüzünler, analar avuçlarına kınalar yakar

Asıp bir çırpıda dünlerin faili meçhul gömleğini sarı güneşe

Doğmamış bir güneşin pembe yanağından pus çaldım
Eridi içimde gökyüzü sevinç eksildi yaren bakışlarımda
Aşktı en derine attığımız yağlı kement, vakitler sus/tu
Suskun dalgaları uyandırdık birlikte derin uykularından

Gönlümde onlarca kıymık, sevdalı bir adam taşırım yürekte
Gür ormanlara değer ozan başım, âşık olurum seher yeline
Bulutlar döner başımda, sular serperim her şafakta yüzüme
Avuçlarımda saklarım sevgiyi, ‘Ah be gardaşluk, yaşamak niye çile!’

Hüzzam ezgiler çiğniyoruz dişlerimizle
Bütün köşe başlarında emanet isyanlar
Aynı gıcırtının izdüşümü ruhumuzdaki
Emanet yakarılar kavrulan dilimizdeki

Yelkovanla sevişiyor firari bir rüzgâr