Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Ağzımda ruhum dolusu küfür
Gönlümün kefesinde bir avuç kül
Yangınlara kor olmuş yüreğimde
Aşk hüzünlü bir rüzgârca püfür püfür…

Dönüşü olmayan masallar coğrafyasında

Koparınca dizgini soylu bir yele
İti korku sarar, gizlenir geceye
Namahrem derinlikler soyludur
Kan damlar bir gün kara peçeye

İnsanoğlu sürüdür, nafakayı kovalar

Derin bir iç çekiş bu
Çektikçe derinliklerime
Daha da güçlenmek gibi
Doldurmak yüreğimi
Havayla, suyla, güneşle
Ve senden aldığım gizemle

Keskin bakışlı bir rüzgârın yelesinde suretim
Bütün seslere kapatıp ruhumu, çoğalsam suskuda
Kolumda pranga, ruhumda aşka yürüsem hakka
Hangi masalın yaprağında ise aşk, alsam avuçlarıma
Yıkansam, paklansam çocukluğumun oyunlarıyla

Su küsermiş hoyrat rüzgâra, akıp geçtikçe zaman
Ürpertinin salıncağından bir çocuk yıldızlara bakar
Arsız korkuları besledikçe simyacılar, sesler çıldırır
Kangrenli masalların yurdunda mutluluk yok olur

Her yangın önce kendini yakar, fırtınadır misafiri

Su küsermiş hoyrat rüzgâra, akıp geçtikçe zaman
Ürpertinin salıncağından bir çocuk yıldızlara bakar
Arsız korkuları besledikçe simyacılar, sesler çıldırır
Kangrenli masalların yurdunda mutluluk yok olur

Her yangın önce kendini yakar, fırtınadır misafiri

Işıltılı nehirlerde al yanaklı kadınlar
Bileklerinde onca kayıp orman ezgisi
Yabanıl dillerinde kırık hıçkırıklar
Aşkı yatırmışlar parlak taşlar üzerine
Kaygısız bir edayla hayatı tokaçlıyorlar

Titrek ellerinde ıslak bir bez bebek
Üşümüş dudağında ölü kelebek
Karanlığı ruhuna doldurmuş adam
Koşun, şu zebaniler kan emecek!

Yargılar dinsel safsata, kanatlarımda ironi

Titrek ellerinde ıslak bir bez bebek
Üşümüş dudağında ölü kelebek
Karanlığı ruhuna doldurmuş adam
Koşun, şu zebaniler kan emecek!

Yargılar dinsel safsata, kanatlarımda ironi

Sargıyla iyileşmeyen yaraları yâre sardırır hayat
Kıymık tende arsız yataklar arar iken deniz üşür
Su yorgun dudaklarda kaygan bir kambur olur
Isırık şırası dilde kavgayla tutkuyu kavrar iken
Düş diyorlar asırlardır aşka prangalı sevgililer
Sarılmasız özlemlerle ruh bedende kavrulur iken