Topladım gölgemi, çıktım kapıdan,
Dönüşü yok artık, bitti bu sefer.
Ne bir iz bıraktım ne de bir figan,
Adımı bir daha anmasın yeter.
Gözümün önünde kırıldı ayna,
önül bahçesinde soldu bir gülüm,
Vadesi dolmadan geldi mi ölüm?
Ayırdı bizi bak o zalim zulüm,
Yollarım kapandı, bittim vefasız.
Bülbül figan eder kendi dalında,
**Bizde Kalan**
Zaman değişti, yüzler döndü başa,
Sözün değeri kalmadı çarşıda.
Biz yine gönülden tuttuk yaşa,
Bir insan kırmamak kaldı karşıda.
BİZ DE O ÖZDENİZ
Zahidin vaazı hiç kulağa değmez,
Biz aşkın od’uyla yananlardanız!
Erenler başını namerde eğmez,
Gönül sofrasına konanlardanız!
Bizim köyü anatmaya başlayacamda
Nerden başlayım şaşuddurdum efendi
Yav anatıp bir kaç gişiyi haşlayacamda
Hangisinden başlayım bilemedim efendi
Eskiden berü derler garibaham abukattur yaruşma
GÖNÜL BORCU
Bende gideceğim ata yurduna,
Karışmak dilerim kurtla kuşuna.
Diz çöküp ağlasam mezar taşına,
Benim o köylere gönül borcum var.
BİZİM KÖYLER
Bir ilkbahar sabahı yola koyuldum,
"Bekle beni" dedim, "geliyorum yurdum."
Kaç mola verdim, nerede durdum?
Hele bir dolanam dedim bizim köyleri.
Bizim Köyün Bekçisi
Bak sana bir gerçekten bahsedeyim kızım
Ne fazla ne eksik otuz sene doldu
Altı seçim geçti altı insan muhtar oldu
Sen şimdi bir sürü soru sorarsın,
Açıklayamam şimdi sana bunları.
Üstüme gelip de beni niye yorarsın?
Anlatamam, diyorum, sana bunları.
Bizim ora bildiğin yerlere benzemez,
BİZ KİMİZ? (İkrar Beyanı)
Kaldırın başları, korku yitesin,
Biz Ali yolunun yarenleriyiz.
Gönülde karanlık artık bitsin,
Hüseyin aşkıyla yananlarız biz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!