Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

KIYMETİNİ BİLEMEDİN

Gönül bahçendeydim, bir çiçek gibi,
Kopardın dalımdan, kadrini bilemedin.
Sana akıyordum, bir gerçek gibi,
Sildin avucundan, kadrini bilemedin.

Dili zehir, gönlü nifak bürümüş,
Yolunu şaşıran azgın demektir.
Haramın izinde nefsi yürümüş,
Kendi kuyusunu kazmış demektir.

Halkın lokmasına gözünü diken,

Kızıl Deli Sultan Güzellemesi

Horasan’dan kopup gelen bir nurdur,
Rumeli bağında açan bir güldür.
Mürşit nefesiyle kalbi huzurdur,
Pirim Seyyid Ali, Kızıl Deli’dir.

Yüce dağların başını gezmiş,
Gelmiş buralara postunu sermiş.
Havaya miski kamber kokusu vermiş,
Kumandanlar başı kokuluca baba.

Doğama dokunan bulur belasın,

Köle Olurum
Kalemsiz Şair
Gönül kapısını çalmadan girdin,
Beni benden alıp yerlere serdin.
Elimde hançer yok, dilimde sitem,
Sen bana en büyük azabı verdin.

Seninkisi benden, benimkisi senden,
Kapanmaz bir yara, çok çok derinden.
Çal bakalım bağlamayı şu ince telden,
Ne yapayım, kopsun inceldiği yerden.

Ne serden vazgeçtim ne de şu candan,

KÖRFEZ AYNASI

Yıkıldı gönlümün körfez aynası,
Yabancı gözlerde mühür görüldü.
Sessiz fırtınadır aşkın yasası,
Gidenin ardından hüzün örüldü.

Kör Ola Gözlerim

Verdiğin selamın başını yesin,
Keşke o selamı almaz olsaydım.
Bu soyha gönül sana ne desin?
Kör ola gözlerim, görmez olsaydım.

KOR OLUR GİDER

Feleğin çarkına çomak sokulmaz
Hakikat yoluna diken ekilmez
Arif olan kulda hile bükülmez
Dertli bağrım yanar kor olur gider

Yerin yedi kat dibine girsem de,
Cansız hayalimi yere sersem de,
Azrail kapıma gelip dursa da,
Canımdan geçerek korurum seni.

Felek sillesini vursa yüzüme,