Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Göklerden aşağı süzülüp aktım
Zulmün bendini de kökünden yıktım
Mürşitten aldım da bir nişan taktım
Karanlık dağıtan Kızıl Deli’yim

Kılıcım söylenir dilden de keskin

BANA MİLLİLİKTEN DEM VURMASINLAR
Siz sefa sürerken batıda barda,
Ben sohbet ederdim yıldızla ayla.
Gününü gün eden yat ile koyda,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

⭐️ Var Etti Cümleyi Öyle Sultanım ⭐️

Meclisi elest’ de zuhura durdu
Ruhu bedene o zaman koydu
Ahdı nefesini insanda buldu
Var etti cümleyi öyle sultanım

Baş bellalım geliyormuş
Bana helalim diyormuş
İstemezse beni hala
Sıksın kafama diyormuş
Oy oy oy oy
Söyleyin o hayırsıza

Gidin Başımızdan Gidin

Yeter kızdırmayın bu eşsiz milleti
Tasınızı tarağınızı toplayın da gidin
Zekeriye Öz’e benzeyen nursuz illeti
Yakamıza yapıştı ötsün de gidin

:BAŞIMIZ SAĞ OLSUN:
Küçükler dinlerdi büyükler konuşurken,
Şimdi her şey tersine sofrada buluşurken.
Evlat kapısı çalınır aynı evde yaşanırken,
Sevgi saygı öldü, başımız sağ olsun.

Dili zehir, özü haktır, susmaz bu avaz,
Yalanın tahtını yıkar, eylemez niyaz,
Mazlumun ahı yerde kalmaz, kış olur yaz,
Münafık sofrasına bağdaş kuranın da...

Emeği sömürüp de beyzade gezenin,

BE DEYYUS
İlmek ilmek dokunan kilim gibiyim,
Ali’nin gösterdiği ilim gibiyim.
Mızrak gibi batan dilim gibiyim,
Bizi kendin gibi sanma be deyyus.

Uçup gider isem sılaya doğru,
Menzil kapısını süsle bekle dur.
Ecelin elinde keskin bir sarp
Gönül kadehini yasla bekle dur.

İçimde bir kor var, külü gizlidir,

Bekleme Beni

Gönlümün harmanı savruldu yelde,
Bir garip dert kaldı bende bu elde,
Düşürme adımı ağızda dilde,
Arayıp da sakın bekleme beni.