======KÜL EYLEMİŞSİN======
Gönül sarayımı eyledin viran,
Yıkıp duvarımı yel eylemişsin.
Bir zaman peşinden bıkmadan koşan,
Ayağına batan mil eylemişsin.
: Kul Himmet
Almus’un bağında güller açanda,
Görümlü köyünde sırrı seçende,
Dünya hırkasından vaz tam geçende,
Erenler bezminde yerin var senin.
Ben bir nehirdim, sana akardım
Yatağım sendin, mecburdum
Toprak kokusu, ıslak yosunlar
Seninle solurdum, sensiz kururdum
Yıkılsın şu gurbet, dumanı tütsün,
Benim de hanemde baykuşlar ötsün.
Mevlam bu deliyi sana yar etsin,
Götür yar yoluna kurban et beni.
ÖLEM ET BENİ, YAR ELİNDEN DERT BENİ
KURBAN OLAYIM
Bir kuru merhaba yetmez canlara
Düştüm garip gurbet uzak yollara
Derdimi söyledim esen yellere
Yaradan aşkına kurban olayım
Dinle bu garibi, kesme kelamı,
Yormaya değmez ki teni la gardaş.
Suçluysam kınasın cümle alemi,
Şuracıkta canım asın la gardaş.
İftira tozuna bulanmış adım,
Lal Bülbülün Ayrılık Bahtı
Lal bir bülbülüm gönlümde bir gül,
Yandıkça savrulur içimdeki kül.
Baktıkça gözlerim çekiyor zul,
Lavinya'nın Uçuşu
Bir çocuk neşesiyle coşuyor,
Kanatlarında taşıyor sevinci,
Lavinya, bir kelebek,
Mutluluğun ta kendisi.
Seherin vaktinde düştüm yollara,
Giderim giderim, menzilim bitmez.
Yârim ısmarlamış allı bir fistan,
Pazara ermeye takatim yetmez.
Gönül feryat eder, duyulmaz sesi,
Bitmiyor ömrümün kederi, yası.
Madımak Ağıdı
Hasret Gültekin’in parmak uçlarında,
Sazın teli sızlar gönül burçlarında,
İnsanlık kavruldu nefret suçlarında,
Şahı Merdan yandık karşıla bizi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!