Ata’ma Arz-ı Hal Şiiri - Sadık Kocabaş

ATAM’A ARZ-I HAL
Ah Atam bilmem ki nerden başlasam
Şaşırdım yolumu nasıl anlatsam
Hangi ahvalimi hangisin katsam
Sözü de manadan taşırdım Atam

Sen gidince beş on sene sustular
İsmet’i karşıda hazır buldular
Bayar’la Menderes birer oldular
Tarihi tarihten şaşırdım Atam

"İlla partilerle yarışın" dendi
Demokrasi yolu öyle denendi
İçime nefreti eken bilendi
Devletin altına dinamit Atam

Sandıktan "din, iman" diyenler çıktı
Devrimim sallandı, ocağım yıktı
Amerika denen şu dostluk sıktı
Marshall yardımıyla kandım ben Atam

Alıştık düzene, değiştik gayrı
Liderim halkından düştü bak ayrı
Bilimden kaçanın olmaz ki hayrı
Karanlık kuyuya düştüm ben Atam

Dünya seni bildi, ben ise bilmedim
Yobazla barıştım, bir gün gülmedim
İlimle, irfanla yola gelmedim
Gülünç bir hallere düştüm ben Atam

Din adamı kalkmış siyaset övüyor
Emekli parklarda dizin dövüyor
Arsızlar arkandan her gün sövüyor
Haine her yolu açtım ben Atam

Sağ deyince akla hırsızlık gelir
Solun da koptuğu haktan bilinir
Milliyetçi tayfa ayar mı verir
Menzilden uzağa kaçtım ben Atam

Fabrikam birer birer elden satıldı
Halkımın rızkına haram katıldı
Sövenler bugün bak başa atıldı
Saraylar içinde şaştım ben Atam

Gerçek inananlar başımın üstü
Lakin takiyeci önüme düştü
Dini alet eden riya bir büstü
Yalanın zehrini biçtim ben Atam

Dün "Hoca" diyordu bugün kızarlar
Güç biner binmez de hemen azarlar
Müminin sırtından saray kazarlar
Münafık elinden geçtim ben Atam

Vatan deyip malın üstüne çöktüler
Yiğidin bağrına hançer diktiler
Zulmün tohumunu bir bir ektiler
Zehirli şerbeti içtim ben Atam

Sılayı bıraktım gurbete yettim
Şu Kalemsiz Şair ömür tükettim
Kul hakkı uğruna kendimden geçtim
Gözümün yaşını silmedim Atam