Hakim Bey'e Arz-ı Hal Şiiri - Güven Tekin

​Ne yaparsan yap bu hayatta,
Şansın bir kere gülecek.
Çevre de çok önemli bir faktör,
Asıl mesele de yedi kat yabancı,

Sana değer veriyor;
Çevrendekiler ise görmezden geliyor.
Süslü laflarla kandırıyorlar akıllarınca,
Gerçeğe gelince kimse olmuyor yanımda.

​Mesela kitap çıkardım, başaramadım,
Yarısını bedava, yarısını parayla...
Beklediğim desteği göremedim kimseden.
Değer görmek istiyor muyum, o da belli değil;

Çünkü içimde hevesim kırıldı defalarca.
Her seferinde "Tamam," dedim,
Tamam dediğim yerden yıkıldım.
​Çevremdekiler "Sen güçlüsün," diyorlar,

Oysa ben güçsüzüm, hâlâ 6 yaşındayım.
Yıllar geçse de unutamadım,
Belki o zamanlar anlayamadım;
Aklım başıma gelince her şey için artık çok geçti.

Ezildim, üzüldüm, ağladım;
Yıllar geçse de alışamadım.
​En ufak yara, orası kanar devamlı,
Asıl yara iyileşmez, kangren olur.

Zaman hiçbir şeyi değiştirmiyor,
Bazı durumların tedavisi yok dünyada.
"Ben bunları hak edecek ne yaptım?" diye,
Sorguluyorum kendimi,

Yıllar geçse de affedemedim kendimi.
​Yaşamayanın anlaması çok zor,
Sadece "Anladım," der ama acıyı anlayamaz.
Empati yapar, yine anlamaz;

Yaşanılanın telafisi yok...
Kayadan bağırınca ses yankılanır ya,
Ben bağırıyorum ama sesimi duyuramıyorum;
Ben ağlıyorum ama kimse silmiyor gözyaşlarımı.

​Çeşit çeşit şiirler yazdım,
Güvenin fermanına bulamadım çare.
"Kader," dedim ama geçmiyor acısı;
Ben ne çocuk oldum ne de gençlik gördüm,

En iyi senelerim viran oldu,
Yüreğim durmadan akar oldu.
​En yakın sevdiklerim canımı yaktı,
Yirmi dört yaşında hastalıklar sardı bedenimi.

Sonra yuvamdan, evlatlarımdan ayrı düştüm,
Üstüne bir de maddi sıkıntılar...
Yetmedi, en sevdiklerim de vurdu tekmeyi;
Tek gerçek vardı: Düşme, yoksa vuran çok olur!

​Huzur bulduğum tek liman, annemi kaybettim,
Sonrası ne oldu, bilemedim...
Bildiğim tek şey: Ben bunları hak etmedim!
Sonrası mı hakim bey? Yaşayan ölüye döndüm.

Bir el uzandı, biraz doğruldum ama,
İçimdeki acılar rahat bırakmıyor.
​Neden benim yaramı kanattılar?
Mahşere kaldı her şey,

Ben bu dünyadan çoktan vazgeçtim.
Sadece değer verenler üzülmesin diye dayanıyorum.
Şimdi dünyayı yaksam olur mu hakim bey?
Senin suçun da değil ama,
Allah affetse onları, ben asla affetmem...