Bu Akşam
Bir hüzün çöktü deli gönlüme
Derin düşüncelere daldım bu akşam
Gizemli bir el uzandı tenime
Geçmişi gözümde canlandırdım bu akşam
BU BENİM HÜKMÜM
Evvela bir şeref, vicdan ararım,
Mertliği olmayan kulu tararım,
Kendimce bir ömür hüküm sürerim,
Yanlışın adını, dün bende sildim.
BU DEFA
Vefa denen bağın ipleri koptu,
Zehirli dillerin hepsi bir haptı.
Can dediklerim de yolundan saptı,
Yalanı gönlümden attım bu defa.
Bu gönül, bir dergâhtır, aşk ile pişen yeter;
O’nun huzurunda yâr, tüm benlikler erir, biter.
Her dervişin yolu, O’nun kapısına gider;
Tek bir nefes bile O’ndan, her an yanımdan tüter.
Yürekteki sır, aşktır, dünya hevesi bâtıl;
Bu Günler
Bana bu günleri anlat deseydin,
Sözcükler, sayfalar yetmezdi baba.
Görseydin nelerin nasıl değiştiğini,
BU KADAR YETER
Hangi sözünde hasetlik yok ki?
Kindarsın kindar, lafı gevirme!
Biniciyim deyip kalkma binmeye,
Asalet timsali atı devirme.
Bu Ne Yaman Sözdür
Bu ne yaman sözdür, yürekten akar,
Hangi dertli söylemiş, kim bizi takar?
Her kelimesi bir köz, bedeni yakar,
BU SAATTEN SONRA
Şöyle bir durdum da maziye baktım,
Oturdum bir köşeye, sigara yaktım.
Sen denizdin, ben ırmak olup aktım,
Bu saatten sonra korkutur mu ölüm?
Ben sevda meydanında daldım bir ummana,
Aklımı, fikrimi verdim yârin fermanına.
Belki giderim bağlara, bülbül olup öterim,
Belki düşerim kışlara, bir kar tanesi biterim.
Belki girerim dergâha, bir dervişin postuyum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!