Aslına hor bakıp, neslini yeren,
Bal tutamaz; özü bozuk bir kere.
Haramın sofrasına postunu seren,
Huzur bulamaz; dizi bozuk bir kere.
BOZUK ÇARK
Çarkı bozuk felek dönüyor yine,
Hayatın kanalını arar dururum.
Kör kuyuya düştüm günün rengine,
Derdin deryasında karar dururum.
Bu Akşam
Bir hüzün çöktü deli gönlüme
Derin düşüncelere daldım bu akşam
Gizemli bir el uzandı tenime
Geçmişi gözümde canlandırdım bu akşam
BU BENİM HÜKMÜM
Evvela bir şeref, vicdan ararım,
Mertliği olmayan kulu tararım,
Kendimce bir ömür hüküm sürerim,
Yanlışın adını, dün bende sildim.
BU DEFA
Vefa denen bağın ipleri koptu,
Zehirli dillerin hepsi bir haptı.
Can dediklerim de yolundan saptı,
Yalanı gönlümden attım bu defa.
Ali’nin aşkıyla tutuştuk yandık,
Hakk’ın şerbetine kanarak kandık,
Dünya yalanını bir rüya sandık,
Budur özümüz, budur sözümüz.
Hüseyin kanıyla yazıldı ferman,
BU GÖNÜL
Yedi kat göklerin nuru yüzünde,
Kevser şarabı var sanki sözünde,
Derman oldun aşkın harlı közünde,
Senden gayrı mihman bilmez bu gönül.
Bu gönül, bir dergâhtır, aşk ile pişen yeter;
O’nun huzurunda yâr, tüm benlikler erir, biter.
Her dervişin yolu, O’nun kapısına gider;
Tek bir nefes bile O’ndan, her an yanımdan tüter.
Yürekteki sır, aşktır, dünya hevesi bâtıl;
Bu Günler
Bana bu günleri anlat deseydin,
Sözcükler, sayfalar yetmezdi baba.
Görseydin nelerin nasıl değiştiğini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!