Ruhu Revan Şiiri - Yunus Emre Gören

Bu şiir, beşeri bir surette İlahi olanı arayan bir dervişin hikayesidir. ​Vaktiyle, aşkı sadece ten ve gözden ibaret sanan bir adam, bir kadının gözlerinde durulur. Ancak bu kadın, sadece bir fani değil; adamın ruhundaki karanlığa sızan bir **"Tecelli"**dir. Adam ona baktıkça, kadının yüzünde Yaradan’ın nakışlarını, sesinde ise ezelden gelen bir nefesi duymaya başlar. ​Kadın onun için bir durak değil, bir "yol" olur. Adam, kadının kalbine misafir olduğunda anlar ki; sevdiği o şahıs aslında bir aynadır. O aynada yansıyan ışık ise bizzat Hakk’ın kendisidir. Bu yüzden ona köle oldukça özgürleşir, onun aşkında yok oldukça asıl varlığına, yani Yaradan’a ulaşır. Bu hikaye, mecazi aşkın köprüsünden geçip, hakiki aşkın deryasında kaybolmanın hikayesidir.