Hiçlik Makamı Şiiri - Yunus Emre Gören

Sırtıma yüklendi bu hüznün ağırlığı,
Söndürmedi gece gözlerimdeki aydınlığı,
İçimde büyüttüm düşlerin dağınıklığı,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

Kopup ayrıldım tutunduğum dallardan,
Haber gelmedi artık vefasız yollardan,
Uzaklaştım bir bir sahte diyarlardan,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

Kendi ellerimle nice ömür tükettim,
Uğrunda nice dik surları erittim,
Benliğimi sonunda bir hiçliğe terk ettim,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

İçimde dinmeyen bir sızı var, derindir,
Dünya dediğin sevda, fânîdir,
Sığınacak tek kapı, dergâhındır,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

Yitip gittim bu kentin kalabalığında,
Yoruldum sahte dostun yalancı bağında,
Huzuru buldum bir secde sabahında,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

Ne şan isterim ne de dünyanın alkışları,
Sildim gözlerimden o çaresiz bakışları,
Eğdim başımı, Sana bıraktım yarınları,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

Bir avuç kül kaldı benden, bir de son nefes,
Dünya sustu içimde, Senden gayrı yok heves,
Nefsim düştü eşiğine, dilimde Sana bir ses,
Varlığım Sana, yokluğum Sana.

03.09.26