Bir çocuk düşün hayalleri var.
Hayalleriyle birlikte sevinçleri var.
Savaşın ortasında masum çığlıkları var.
Bir kelebek kadar ömürleri var.
Umut dolu yarınları var.
Uğruna yaşadığı davaları var.
Bir tek duaları var.
Bir kelebek kadar ömürleri var.
Çocukluktan mahrum hikayeleri var.
Can veren ailelerin anıları var.
Yemek bekleyen karınları var.
Bir kelebek kadar ömürleri var.
Acıları, kederleri var.
Uğruna can veren bedenleri var.
Dünyayı sırtlayan yükleri var.
Var oğlu varda!
Bir kelebek kadar ömürleri var .
30.05.2024
Kayıt Tarihi : 2.04.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gazzede çocuk olmak; Yıkıntılar arasında, toz pembe bir hayali olan küçük bir çocuk vardı. Elinde, boyası dökülmüş plastik bir uçak tutuyordu; gökyüzündeki gerçek uçakların şehre ölüm değil, sadece bulut taşıdığına inanmak istiyordu. Karnı açtı ama umudu toktu; çünkü annesinin ona anlattığı "güzel yarınlar" masalı, midesindeki gurultudan daha baskındı. Bir akşamüzeri, gökyüzü simsiyah bulutlarla değil, demir yığınlarıyla dolduğunda çocuk sokağın köşesine büzüldü. Ailesinden geriye kalan tek şey olan o puslu anılara sarıldı. "Davamız," dedi içinden, "bu topraklarda özgürce koşabilmek." Küçük ellerini semaya açtı, tek silahı olan duasını fısıldadı rüzgâra. Dünya, onun küçük omuzlarına yıkılan bu devasa yükü izlemekle yetiniyordu. O, çocukluğundan mahrum bırakılmış, oyun oynaması gereken yaşta ölümü ezberlemiş bir "küçük dev"di. Bir kelebek kondu yanındaki taş yığınına. Çocuk gülümsedi. Kelebeğin ömrü azdı ama kanatları rengârenkti. Tam o an, yer sarsıldı ve bir toz bulutu kapladı her yeri. Çocuk, elindeki uçağıyla birlikte o kelebeğin kanadına tutunup, savaşın olmadığı, çocukların sadece oyun oynarken "yandım" dediği bir gökyüzüne doğru havalandı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!