Ruhu Revan Küpleri Şiiri - Erol Başçı

İki küp, fersude
Yılların doldurduğu
Yaşanmışlıklar
Yaşanamamışlıklar
Kurulumlar, çöküşler
İnişler çıkışlar
Tıkılmış silme
Kimi zaman asude
Kimi zaman dalgalı
Geleceğe iç döküşler
Hüzünlerin soldurduğu
Şimdi toprak emmekte tortularını
Birbirine akan sızıntıların
Çarpışan küplerin çatlaklarından
Rafine berrak hesapsız
Gelişine buluşması iki kimyanın
Geride bırakmış korkularını

O zamandan sevdim seni
Kelamından kalemine
Kaleminden parmaklarına
Ellerinden düştüm yollara
Neresiydi sığındığın karargah
Neresiydi ruhuna götüren güzergah
Sen asma kapıyı kaldırırken
Adımlarım, kalp yordamı sokaklarına
Kelimelerini öpe öpe revan olmuştu
Ki ruhunu öpmeye taliptim
Dudakların ne ki
Güncellenmiş donanımın
Tenin, sesin, nefesin
Ekran yüzü, gülümsemen
İlahi yazılımın
Seni bana iten
Kulakların ne ki
Ruhuna fısıldamışım