Özlem Çay Şiirleri - Şair Özlem Çay

~~~
hafıza tarlalarıma vuran
bir düş denizisin sen,
batmaya meyilli soluk bir anı....
~~~
ben sessiz,

yol boyu uzanan bankları saydım
ince, uzun ve üstlerine sinmiş
bariz toz kokusu.
yapraklar özenli
itinayla örtüyor şimdi,
topraktan sızan kelimeleri.

soluk benizli perdeleri aralamak
yetmiyordu günü
ellerinden tutmaya.
tendürdiyotlü pamuklar basıp muhtelif yerlerine göğün,
kendimizi zorla buyur ettiğimiz,
harcanmaya müsait bir boşluktan daha,

yurtsuz sanrılar,
adressiz sancılar dövüyor zihni.
karamsar kalp ağrıları,
iki ters bir düz dizilmiş hesapsızca.
aklın almadığı harabeler,
enkaz altı hisleri vuruyor.

somut bir ağıt düştü..
gök,
ege kokusundan ayrı..
dalın hasreti üç, bilemedin beş ay,
peki yaprağın?
üstüne henüz yağmamış

tut şehrimin kederinden
sökülüyor düne dair ne varsa..
alaca karanlıklar en derinden
kırıyor düşleri susuz kalmış üç yerinden.

tut bulutları iplerinden,

omzumda konaklıyor
uçmuyor turnalar,
göç vakti de geçti,
gitmiyor turnalar..
belli,
onlar da hayli yılgın..

kanı çekiliyor,
kınından çıkmıyor hoyrat sözüm.
kahpe rengini sıvazlıyor
siyahi göğün, aceleci bulutları..

ince bir ipin üzerinde
iki büklüm kalakalmışız sevgili,
başkalaşıyor dilimiz de sütün tadı
sıcacık sevginin adı
suyun yönü.

ufkumu susturuyor devinimde ki
ahenkli salınımlar..
kompleksiz bulutlar geçiyor,
başım bulutlara;
illegal martı sloganlarına umursamadan...
batıya akın var, akın!