Özlem Çay Şiirleri - Şair Özlem Çay

~~~
y/ekleri de öğretecek hayat...
sen'li bitmiş zaman
biz'li geçmiş zaman....⚘
~~~
......özlem/

dirilişi müjdeliyor bak
fabrika sirenleri
uzaktan..uzaktan..
mesai bitimi,
sabah serinliğine karılı
bir kaç dal tütün

güz yitimini bekle,
sessizlik çok
ortalık darmadağın,
söz yitimini belle
yaşamak yok
büyümek bozbulanık..

ben baharları hiç tutmadım,
vakti geldiğinde
kendileri düştü hep önüme..
yol sarıymış, kahveye sarılmış,
yeşilmiş, siyaha yenilmiş!
kimin umrunda ki...

adları değişiyor bir bir..
bildiğim kentin
bildiğim sokaklarının.
siliniyor an'da ki anılarım,
soluduğum kentin
sokulduğum çıkmazlarında.

yakın yüzler arasında kaybolup,
yıldızlara dalar, arar gözlerim..
orada mısın?
sen miydin şu yanıp! sönen?
sana bakarken
dinlenen yanım,

ay kesiği var ellerim de
ve kabusları topluyor
tek tek yıldızlardan,
ve atadan yadigar anıları
asıyor ellerim bir bir gerdanıma.

gecenin dili yok
duvarların olmadığı gibi...
yastığa koyduğun gamzenin,
başını dayadığın pencerenin,
sırtını yasladığın koltuğun,

giz'lenecek bir yer yok yansımanda
sözlerim ışığına yenik..
gönül yaşımdan düşerken
öznelerim,
ferinin kuyusunda yasımı
kurutuyorum.

___
acı beyaz coğrafyalar çizilir yüzüne
çizen el
senin değil..

kimin yüzünden düşmüş zaman?