Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bazı dizeler vardır, insanın yüreğine konar da oradan hiç inmez...
Senin kalemin, tam da böyle bir yerde durur bende.
Satırlarında saklı özlemi, suskun bir sevdanın dilinden dinler gibi okuyorum.
Her mısra, yüreğin ıssız sokaklarında yankılanan bir çağrıdır.
Ve ben, her kelimede bir eksikliğin en güzel haline rastlarım.
Kalemin daim, yüreğin sağ olsun....ki
şiir, seninle daha derin, daha gerçek...
çokça sevgi.
"Sevgili Özlem,
Şiirlerinde hissettiğim derin duyarlılık, kalbinin yumuşak dokunuşuyla hayat buluyor. Gözlemlerinin ve hislerinin bu kadar incelikle kelimelere dökülmesi, ne kadar özel bir ruha sahip olduğunu gösteriyor. Senin gibi içten ve iyi kalpli bir dostla şiir yolculuğunu paylaşmak büyük bir mutluluk. Kaleminin gücü hep var olsun, ilhamın her zaman coğalsin!"
Çok teşekkür ediyorum..