Özlem Çay Şiirleri - Şair Özlem Çay

inesim var deyip
sola çektiğim dünya da,
dönüp dolaşıp kendime çıkıyor
biçtiğim tüm yollar.
iki arpa boyunda suya kapılıp
istimlâk ediliyor tüm sokaklar..

izliyoruz sadece,
bakıp geçerken, görmeden
çaresizce nefesimiz yok olurken.
kibir kulelerinin aksak izdüşümleri
işlenirken arızalı ruhlara,
yarım yamalı dillerin zehrinin

dalgaların şiddetini misafir ederken teninde,
sanrılı gecelerde ruhunu ayırıp duruyorsun.
sessiz isyanları uyuttuğun beşikte tenin,
şimdi can kırıkları serilmiş üstüne
....kanıyorsun..

zormuş sevgili, zor!
bi kere battı mı
susku dikenleri yüreğe,
hücrelerinden ayıklamak zormuş,
rastladığın kıymıkları çekerken derinden
derinler de enine kırılışın