Onur Göknil Şiirleri - Şair Onur Göknil

0

TAKİPÇİ

Onur Göknil

Bir gün,
akrabalarımı sevmek için kullandığım bütün kelimeler
ceplerimde küflenmeye başladı.
Harflerin ağırlığı omzumda,
o kadar sustum ki
dudaklarım pas tuttu.

Devamını Oku
Onur Göknil

Yalnızlık, kara bir kuzgun gibi iner
Göğsüme, sessizce, usul usul.
Kanatlarında taşıdığı soğukla
Sarmalar geceyi,
Ve ben, o kanatların altında
Kendimi bulurum,

Devamını Oku
Onur Göknil

Bir akşamüstü döküldü sessizce apartmanların
beton saçaklarından çocukluk anılarım.
Bir çınar gölgesinde saklambaç oynardık eskiden
kimse saklanmazdı aslında,
herkes bulunmayı beklerdi.

Devamını Oku
Onur Göknil

Saçlarıma kar düşüyor
ama içimde hâlâ dizleri yaralı bir mevsim var.
Takvim büyüyor, aynalar ağırlaşıyor
benim içimdeyse
bir sandalyeye oturtulmuş,
ayağı yere değmeyen bir çocuk sallanıyor.

Devamını Oku
Onur Göknil

Bir zamanlar dünya senin omzunda duran bir saç teliydi,
ben o telin gölgesinde bile mevsimler büyütebiliyordum.
Gece, senin tenine değdiğinde başka türlü kararıyor,
sabaha çıkan bütün yollar senin adından geçiyordu.
Bir bakışın vardı; şehirlerin ışığını söndürecek kadar derin,
bir susuşun vardı; içimdeki bütün kalabalıkları susturacak kadar yakın.

Devamını Oku
Onur Göknil

Motorun sırtında, yolun teninde,
Güneş denize düşerken, bir nar tanesi gibi parlayan,
yakamozlara bürünen suyun üstüne.
Ve ansızın... Burnumda: Tuz, iyot, eski tahta iskele,
Çocukluğumun kayalıklarına sinmiş o keskin, ıslak nefes.
Yüzümde: Serin bir dokunuş, alnımdaki teri silen,

Devamını Oku
Onur Göknil

kendini zamandan söküp atan bir adamdın,
bir sigaranın ucunda unuturken beni,
çayı demleyip hayata küsmeyi alışkanlık ettin,
ben seni severken sen kendini terk ettin.
şimdi o terk kimde kaldı, kimde yankı?
çocukluğumu ayak ucunda ezdin baba,

Devamını Oku
Onur Göknil

Hiçliğin kıyısında unuttum seni
adını ağzımdan düşürürken
dilime acı bir küfür gibi yapıştı son hecen
zamanın rüzgârı, tenimde cam kırığıydı
her sabah gözlerimi açarken
bir mezarın içinden doğruluyordum sanki

Devamını Oku
Onur Göknil

Sen gittikten sonra
zamanın ne yüzü kaldı bana,
ne de sesi…
Dakikalar kördü,
saatler sağır…
Yalnızca içimde çalan

Devamını Oku
Onur Göknil

Senden sonra ne kaldıysa
adını bile unuttu rüzgâr
pencerelerde birikirken paslı yalnızlık
zaman, kalbimi susarak geçip gitti
bir çığlığın en içli yerinden
düştü gece…

Devamını Oku