Kültür Sanat Edebiyat Şiir

... sol kaburgamın altında atan
o dört odacıklı yalnızlıkta.

orda kıvranırım,

orda ters yüz ederim tüm bildiklerimi.

... hayır, hayır "yorgun" değilim,
kim uyduruyor böyle şeyleri.

sadece

döngüsel yüklemeler altında
ilerleyici, yerel yapısal hasarlıyım..

... ömrümdeki en önemli hadise olarak kalsa

bir ırmağın akışı..

... "ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları

söyleşin benimle biraz

bir kere gelmiş bulundum."

... doldurdum şiiri geceme,
içirdim kalbime..
müziğe biraz ses verdim;
tam sekiz dakika on üç saniyedir ser-hoşum..

... boynumdaki kolyeyi gördü;
sesine, en uygun imâlı tonu yerleştirdikten sonra:

"ooo güzelmiş, kim aldı? " dedi
"ben aldım" dedim, "kendime"
"hadi hadi söyle, kim aldı? " dedi
"ben aldım" dedim, "kendime"
"bir tek bana söyle, kimseye söylemem" dedi
"herkese söyleyemeyeceğim bir şeyi,
tek bir kişiye de söylemem" dedim..

kapıda kalmışlığın hayâl kırıklığı omuzlarına çöktü,
göz kapaklarını perde yapıp ikimiz arasına,
döndü ve gitti..
içeride kimse yoktu; canı sıkılacaktı
ama bundan haberi de yoktu..

... " ne muazzam bir çürüme biçimidir.. "

... aynı havayı soluyorduk oysa;
siz nasıl oldu da bu kadar çok şey olabildiniz de
ben nasıl oldu da
olamadım
hiçbir şey..

... seni, ne cümle başında
ne de kullanılman gereken başka bir yerde kullanmamam
bu hayattaki en ısrarlı duruşum..

neden? çünkü sen bir "kural"sın
ve ben, serkeş bir kural tanımazım..

kriminal tiplere
"o da bir şey mi, ben edebiyat sitesinde büyük harfsiz cümle kuruyorum" deyince
nereye kaçacaklarını şaşırıyorlar;
öyle asi, öyle gözü kara bir çılgınım..

adımı tarihe küçük harflerle yazınız lütfen...

... kalabalığınızı kutsayarak yalnızlıktan
kurtulacağınızı sanıyorsunuz..

oysa
kutsadığınız tıklım tıklım kalabalığın

umrunda bile değilsiniz..