Kültür Sanat Edebiyat Şiir

... yağmur yağıyor şehrime

ve yine

"ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde.. "

insanın yüreğinde ezilmiş gül hüznü varken kahvaltıya tavada tereyağlı katmer yapmamalı bence ama yaptım.. "bu işte bir terslik var" duygusu ile yaptım.. parçalarımın birbirinden bu kadar habersiz çalışması can sıkıcı olmaya başladı.. üzerime giydiklerimden beterler; uyumsuz ve bihaber dünyadan..
ezilmiş gül hüznü var yüreğimde, diyorum;
soğan kavurup salça eklenmeli bir yemek beklenmemeli benden.. yüreğin ile yemeğin bir alakası olmalı:
daha arabesk acıların olduğu gün tarhana çorbası,
dışarıda ıslanmış ama günün sonunda eve varmanın huzuru varsa mercimek çorbası,
ama dünyaya dair hiç bir telaş yoksa meyveli yulaf yapılmalı mesela..
filmlerde üzgün karakterleri makarna yerken görüyorum,
ana akımın kendi yas biçimini dayatma yöntemi mi bu bilmiyorum ama kremalı mantarlı makarna bugünün ruhuna uygun bir menü.. kararımı veriyorum..
ezilmiş gül hüznü var yüreğimde
ama işler de birikmiş epeyce: dikilmeyi bekleyen kumaşlar,
çizilmeyi bekleyen tek dilimli yapraklar ve salyangozlar, kırışıklıklarından uzaklaştırılması gereken çamaşırlar, köpüklenmesi gereken lavabolar.. Allah bitmeyen işlerin de belasını vermeli artık bence..
ezilmiş gül hüznü var yüreğimde
bugün hiç bir şey yapmasam, bir köşeye oturup hiç konuşmasam.. bir müziğin tınısında zâyi olsam, diyorum
ama spotify premium olmadığım için şarkı seçme ve atlama hakkımın bittiği bildirimi veriyor,
cüzdanımdaki son kuruşa da göz dikmiş tüketim sektörünün de umrunda değil yani yüreğim..
biraz daha içime çöküyorum..

ezilmiş gül hüzn...........

hay senin yağmuruna da,
gülüne de, yüreğine de..
yıldım ezilmişliğinden..
kalkıyorum
kuru fasulye yapıyorum,
yanına da ayran ve turşu

var mı itirazı olan..

... sohbeti en risksiz ve sığ sulara sürmek
ve bile bile yüzeyde kalmak..

en sevdiğim,
en konforlu cehâletim..

... lâzım da

"sen sus, gözlerin konuşsun" diyorlar sesime maruz kalanlar.. haklılar, sesim kötü çünkü.. ama öyle de söylenmez ki, ağlak değilim diye mi
bana taş muâmelesi yapıyorsunuz .. günâhtır yâhu..
ben de işi yüzsüzlüğe vuruyorum; ilahilerden popa, rapten türkülere öyle bir geçişim var ki, şaşar kalırsınız..
repertuarımın genişliğine hayret ediyorlar, övünüyorum biraz kendimle.. zaten övünecek pek bi şeyim yok;
bırakın da söyleyeyim diyorum..
hira-i zerdüş' e eşlik ediyorum bu ara..
"sen gülümse bir yol bulurum" diyor ve bu,
duymaya ihtiyaç duyduğum tek şeymiş gibi,
dinliyorum tekrar ve tekrar..
dinleyin siz de.. belki birinin gülümsemesi
size mücâdele edecek gücü verir,
belki dağ olursunuz da yaslanırlar size..
öyle şeyler işte.. ne bileyim..
hiç anlamadığım mevzular..

... boğulmak için

bindiğiniz vapur batmaz,

hava soğuktur

ve siz denize atlayamazsınız..

... kampanyadaki kıl testere setini
almadığıma pişmanım..

bir su terazisi aldığım haberi tüm ailede yayılıp
benimle hunharca dalga geçilmesinin üzerinden
henüz çok vakit geçmemiş olması
yeni bir dalga konusu olma cesaretini göstermeme
engel oldu..
usulca bıraktım,
çıktım arkama bakmadan..

çok zor bir ândı
ama üstesinden geldim..

... "kendini çok şey sanmak" tan daha evlâ değil midir
"kendini bir şey sanmak"..

o kadar da haksız değil yani,
menfî ya da müspet
insan bir şeydir neticede..

... bu dilin sözü, şiiri, müziği
her zerreme dokunuyor, kalbimi parçalıyor;
sanki bir yağmur altında terk edilmişim,
sanki en güvendiğim yerden hançerlenmişim,
sanki herkesi ellerimle toprağa vermişim de
bîkes kalmışım;
bîçâre, hasta, yorgun ve yoksun..

az önce taşkın bir neşenin içinde yüzüyordum
ama şimdi kırık aynaların hüznünde boğuluyor
gibiyim..
...
o şiiri okumamalı,
o müziğin sesini açmamalıydım..

"... öfkem tükendi.
tanrıcıklarım hepinizi affettim..
cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil;
ışıl ışıl bir arayışla
ben ancak keşfe ve şehâdete geldim.. "

... sevgili kendim,

çabana sağlık..

... kırıl

ama eğilme..