Samsun’un Çarşamba ilçesi.
Meşhurdur sekiz köşe kasketi.
Kabadayılar yürür köprünün ortasında.
Cesaret ve yiğitlik vardır her voltasında.
Kadınları bile bilir silah kullanmayı.
Kardeş ilçesidir Terme’si, Ünye’si Fatsa’sı.
Kimseye eğilmez Çarşamba yiğidi.
Delikanlılık bir kuraldır, anayasa gibi.
Mertlik vardır tabiatında.
Huzur ve güven saklıdır adında.
Meyve bahçeleriyle birer cennet gibi…
Yiyen bir daha ister, Çarşamba keşkeği.
Çeltik tarlalarından gelir kahkahalar.
Çalışmak yorucu olsa da neşe var.
Doğası aşık eder görenleri.
Saymakla bitmez ozanları, erenleri…
O bölgenin türküleri dillere destandır:
“Çarşamba’yı Sel Aldı”
“Çarşamba Beylerine”
“Çarşamba Kanlı Taşlar”
“Çarşamba Dedikleri”
“Hekimoğlu”
“Halil İbrahim”
“Cebinde Çakısı Var”
“Kavakdibi Çarşamba”
“Çarşamba Çiftetellisi”
“Sarmaşık Bülbülleri”
“Şu Samsun’un Evleri”
“Çarşamba Töresi”
“Köprüden Geçti Gelin”
Ve daha nicesi…
Her düğünde olur bir kemençe.
Gelin düğün meydanına gelir, atın üstünde.
Çok sevilir ısırgan çorbası ve mısır ekmeği…
Her düğünde muhakkak çalar Koçari.
Yeşilırmak’ı, denizi, yeşilliği, doğası…
Görenleri büyüler her manzarası.
Vadilerinde orman çileği toplar kadınlar.
Lezzetiyle ünlüdür kirmit adlı mantar.
Meşhurdur pidesi ve taflan meyvesi…
Şehirde hayat durur fındık toplama mevsimi.
Mavisi ve yeşiliyle büyüler Çarşamba Ovası.
Birçoğuna garip gelir turşu kavurması.
İnsanları çeşit çeşittir Pomakları, Çerkesleri…
İlçenin kökenini oluşturur Kıpçak Türkleri.
Pek ünlüdür yumurta topuk ayakkabısı.
Ebedi önderidir, yurdu kurtaran ulu atası.
Kasım / 2015
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 11:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
