Kültür Sanat Edebiyat Şiir

... "gül kurusundan

cennet düşü devşirir gibi.. "

... derdi tasası olanın işi değil miydi
bu yolculuk..

"mâzursun" şiirinin öznesi olan ben,
kimin yerine bu gece vardiyasına çağrılıyorum yahu,
gelsin baksın işine..
yine dünyanın gamını yüklendim,
yok yere telef ediyorum gecelerimi..

bir şarkılık mesâîm kaldı,
daha da kalmam buralarda..

sabah olmadan çıkar giderim..

... "Êdî Rabın" ismimle
buraya yazılmaya lâyık görülmüşüm
yıllar evvel..

ben biraz
duygulanmaya gidiyorum
müsâadenizle..

... herkesten önce uyanılmış
misafir bir evde
ses çıkarmamak için parmaklarım üzerinde
geziniyorum..

ama kahretsin yerler masif parke
ve her adımım
bir çıtırtı..

hişşş..

... "Yalnızca ağaçlar çiçekler değil

insanlar da kurur, anla Despina.. "

... beni bir durakta,
bankın üzerine çökmüş bekler görürseniz
muhtemeldir ki kısır, börek partisinden henüz ayrılmış, hazımsızlık yaşayan biri olduğuma kanaat getirirsiniz,
dizlerimi kavrayışımı eski bir ağrıya verirsiniz..
oysa
hazmedemediğim koca bir dünya..
gözümden, kulağımdan dolup yer bulamayan ne varsa şişirdi içimi,
ruhumun tam ortasında adı konmamış bir sancı,
yutkunamıyorum..
beni biraz uzağa, dünyadan biraz uzağa götürecek bir otobüsü beklerken
saçlarım değil
bekleyişim ağardı..
bir gidiş ihtimâliyle eksildim yavaş yavaş
giderken bile değil..

beni bir durakta,
bankın üzerine çökmüş bekler görürseniz
muhtemeldir ki beni görmezsiniz,
gördüğünüz
çoktan karar verdiğiniz
şeydir..

... "Sakın düşme Olena

kuyular çok derin.. "

... bir tren yolculuğunun
bilmem kaçıncı saatindeyim..
her ân değişen manzaram
bir öncekinden daha fevkalâde;
sanki gözlerim için kurulmuş bir sahnenin izleyicisiyim..
keşke dedim, şair olsaydım
bir şiirle mühürleyebilseydim bu ânı,
ya da iyi bir metin yazarı olabilseydim
kelimelerle resmedebilseydim
gözüme ve ruhuma şenlik bu manzarayı..
ama bunların hiçbiri değilim;
bu gökyüzü, bu mevsim, bu renkler, bu ışık
bu gidiş, bu neşeyle hüzün arasında mekik dokuyan hâl,
bu dingin ve hayata usul usul eşlik eden ruh
ve tüm bu kelimeler
bir hikâyeye dönüşemeden, boşlukta
yani zihnimin ve kalbimin en derin sığınaklarında
salınıverecekler
sonsuz
bir
döngüde..

... "Ben konuşmasını bilmem Lili.. "

... konuşarak var olma çabasından
beni mahrum bıraktığın için..

içimde kopan her şeyi
yine içimde susturacak/halledecek
gücü verdiğin için..

hayatı abartmadan yaşayan,
kendi hâlinde bir zâyi olmayı
seçebilecek irâdeyi
bahşettiğin için..