Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Huri Çalışkan
Huri Çalışkan

İnsanı ayrıştıran din, dil, ülkesi değil penceresinden nasıl gördüğüdür.

  • avluda yürüyen gölgeler14.06.2025 - 13:31

    “Bazı kelimeler vardır, sahibine gider...
    Bu kitap, yüreğinizin bir köşesinde kendine yer bulsun,
    her satırında bir hatıra, her cümlede bir nefes saklı kalsın.”

    Sevgi ve ilhamla,
    Huri Çalışkan

  • avluda yürüyen gölgeler14.06.2025 - 13:28

    Biliyordum, dünyayı sadece ziyaret eden ruhtan ibaretti.
    Âmâ “Ruhunu bedenine öyle güzel giymişti ki, adeta tutuldum,”
    diyordu Sıla, Erdem’i satırlara işlerken.

    Avluda Yürüyen Gölgeler
    Romanı, Huri Çalışkan’ın kaleminden.

    Kalbimden, sana

  • avluda yürüyen gölgeler14.06.2025 - 13:25

    İçimde sürekli mesaisi olan inşaat işçileri barındıran biriyim.

    Oysa bilirim ki mimarlarım, mühendislerim şahane yapılar kurabilecek kapasitededirler.

    Emek verilmiş betonlar kurumasın diye gözyaşlarıyla sulanmıştır; binanın, korunağı olan, çatıya tam sıra geldiğinde, göğüs kafeslerinin içinde kalbi olmayanlar tarafından yeniden yıkılmıştır.

    ,, Avluda Yürüyen Gölgeler, Roman ''

  • seni anlatmak13.06.2025 - 19:05

    Beni herkes görebilir… Ancak sadece biri tanıyacak.

    Çünkü tanımak,
    ilahi bir tanıklığın,
    zamansız bir buluşmanın iç sesidir.

    – k.i. (kalbimin içinden)

    ?si=vpnTQaL8MbuDxhSY

  • Kelimelerin uykusu Kaçtığında13.06.2025 - 09:58

    ruh keman çalışıyorsa dudaklar kalbi öptüğündendir.

    kelimelerin uykusu kaçtığında

  • Kelimelerin uykusu Kaçtığında13.06.2025 - 09:57

    öyle hislere bulaşırsın ki,
    Ne bir dile, ne de bir yüreğe sığar.
    Sadece taşınır, sessizce,
    elekten geçer gibi usulca,
    bir gülümsemenin kıyısında…

    Huri Çalışkan

  • tarçın kokulu muhabbetler12.06.2025 - 17:26

    Bazı hisler vardır…
    Ne anlatılır birine, ne de geçer içinden.
    Sadece taşınır sessizce,
    bir gülümsemenin kıyısında… Huri Çalışkan

  • seni anlatmak11.06.2025 - 14:43

    Kalbimde bir yer var,
    soğuk bir sandalye gibi — hep sana ayrılmış.
    Ama…
    ama sen yoksun.

    “Ve işte o an, içimde bir sandalye daha kırılıyor.”

    ( protezli sandalye, şiirinden...''

  • kendime fısıltılar11.06.2025 - 14:42

    Kalbimin ardiyesini boşalttım — artık kendimi yerleştiriyorum yuvama.

    ,, zamanın kalbi...şiirinden ''

  • martı umudu anlatsa11.06.2025 - 09:20

    Halbuki;
    gün doğmuştu…
    ve umutlar da doğacaktı,
    eğer içimizde geceyi inatla tutmasaydık.