Güzel olan ne varsa Biriktirip sana getireyim, Anlatayım istedim. "Durma uç o zaman." Kanat çırp sonsuzluğa, Benden çok uzaklara. Ama sen yine de "beni al", Kırık kanatlarımı iyileştir. "Bana uçmayı öğret." Bir kez daha, Eskisi gibi. Geri gel, Geri gel.
Hiçbir şey sebepsiz var edilmedi. Güçlü bir omuz gerekiyordu, yeri geldiğinde sessizce siper olan… Ama yumuşak bir kalbe de ihtiyaç vardı, siperin ardında dua gibi duran.
Savaşçı da lazımdı, ruhuyla şifa veren de. İten bir kuvvet de gerekirdi, çeken bir sabır da…
Bu yüzden… İçinde ne varsa, onunla tamamlanan her ruha teşekkür ederim. İyi ki güç var. İyi ki zarafet de.
Hadi gel… Dünyanın İhtiyacı olanı birlikte inşa edelim. Çünkü tek bir karakterle değil, birlikte var olarak iyileşiyoruz.
ruh keman çalışıyorsa dudaklar kalbi öptüğündendir.
kelimelerin uykusu kaçtığında
öyle hislere bulaşırsın ki,
Ne bir dile, ne de bir yüreğe sığar.
Sadece taşınır, sessizce,
elekten geçer gibi usulca,
bir gülümsemenin kıyısında…
Huri Çalışkan
Bazı hisler vardır…
Ne anlatılır birine, ne de geçer içinden.
Sadece taşınır sessizce,
bir gülümsemenin kıyısında… Huri Çalışkan
Kalbimde bir yer var,
soğuk bir sandalye gibi — hep sana ayrılmış.
Ama…
ama sen yoksun.
“Ve işte o an, içimde bir sandalye daha kırılıyor.”
( protezli sandalye, şiirinden...''
Kalbimin ardiyesini boşalttım — artık kendimi yerleştiriyorum yuvama.
,, zamanın kalbi...şiirinden ''
Halbuki;
gün doğmuştu…
ve umutlar da doğacaktı,
eğer içimizde geceyi inatla tutmasaydık.
Bazen bir pencere kenarı yeter,
bir fincan çay,
ve susarak anlaştığın kendin.
Dünya çalkalanırken dışarıda,
bir derin nefes, bir tebessüm, bir “iyi ki” fısıltısı
yeniden kurar içimizdeki huzur evini.
Çünkü en çok huzurmuş meğer,
bir insanın kendi içinde
kendine rastlamak...
— Tarçın Kokulu Muhabbetler
Görünen, senin izlediğin…
Gerçekler ise, kendi bildiğim.
İnsanı ayrıştıran; din, dil, ülkesi değil…
penceresinden nasıl gördüğüdür.”
Huri Ç.
Durma Uç O zaman
Güzel olan ne varsa
Biriktirip sana getireyim,
Anlatayım istedim.
"Durma uç o zaman."
Kanat çırp sonsuzluğa,
Benden çok uzaklara.
Ama sen yine de "beni al",
Kırık kanatlarımı iyileştir.
"Bana uçmayı öğret."
Bir kez daha,
Eskisi gibi.
Geri gel,
Geri gel.
Ve...
"Beni, seni bize götür."
Ne olur...
15.02.2020
Huri Çalışkan
,, İtenin ve Çekenin Şükrüyle ''
Hiçbir şey sebepsiz var edilmedi.
Güçlü bir omuz gerekiyordu, yeri geldiğinde sessizce siper olan…
Ama yumuşak bir kalbe de ihtiyaç vardı, siperin ardında dua gibi duran.
Savaşçı da lazımdı,
ruhuyla şifa veren de.
İten bir kuvvet de gerekirdi,
çeken bir sabır da…
Bu yüzden…
İçinde ne varsa, onunla tamamlanan her ruha teşekkür ederim.
İyi ki güç var.
İyi ki zarafet de.
Hadi gel…
Dünyanın İhtiyacı olanı birlikte inşa edelim.
Çünkü tek bir karakterle değil, birlikte var olarak iyileşiyoruz.
— Huri Çalışkan